Бапуш чашми зи вазъи ҷаҳон ва ъушрат кун

بپوش چشم ز وضع جهان و عشرت کن

Бабанд дар ба рухи коинот ва ваҳдат кун

ببند در به رخ کاینات و وحدت کن

Нае шарифтар аз каъба , эй либоси параст

نه ای شریفتر از کعبه، ای لباس پرست

Ба ҷомае ки ба солӣ расад қаноат кун

به جامه ای که به سالی رسد قناعت کن

Чаҳ гул дар об ба таъмири каъба майгирӣ ?

چه گل در آب به تعمیر کعبه می گیری؟

Хароб гашта дилиро бирав иморат кун

خراب گشته دلی را برو عمارت کن

зи ашку чеҳра туро додаанд обу замин

ز اشک و چهره ترا داده اند آب و زمین

Барои тӯшаи фардои худ зироат кун

برای توشه فردای خود زراعت کن

Чу офтоб ба қурсӣ агар расад дастат

چو آفتاب به قرصی اگر رسد دستت

з гирд хон фалак , зарраи зарра қисмат кун

ز گرد خوان فلک، ذره ذره قسمت کن

Дамодамаст ки табли раҳили соз шуда аст

دمادم است که طبل رحیل ساز شده است

Ба ҳар тапидани дили фикри кор риҳлат кун

به هر تپیدن دل فکر کار رحلت کن

Либоси офиятӣ ба з хоксорӣ нест

لباس عافیتی به ز خاکساری نیست

Ба ин либоси сабк аз ҷаҳон қаноат кун

به این لباس سبک از جهان قناعت کن

Чу сарву бед ба барг аз чаман машав қонеъ

چو سرو و بید به برگ از چمن مشو قانع

Магар ба мива туоне расед , ғайрат кун

مگر به میوه توانی رسید، غیرت کن

Фиреби шӯҳрат козиб махӯр чу бе дардон

فریب شهرت کاذب مخور چو بی دردان

Ба ҷои турбати маҷнӯни маро зиёрат кун

به جای تربت مجنون مرا زیارت کن

Намак ба дидаи ман шўрФкр рехта аст

نمک به دیده من شورفکر ریخته است

Туро ки дард сухан нест хоб роҳат кун

ترا که درد سخن نیست خواب راحت کن

Ҳарифи санги ҳодис наме шӯии соиб

حریف سنگ حادث نمی شوی صائب

Дро ба олам беҳосилӣ , фароғат кун

درآ به عالم بی حاصلی، فراغت کن