Ба ҳар чаҳ ранг кунӣ мешавад сифеди охир

به هر چه رنگ کنی می شود سفید آخر

Ба ҷузи сиёҳии дили мӯиро хизоб макун

به جز سیاهی دل موی را خضاب مکن

Ба ҳар равиш ки фалак сайр мекунад хуш бош

به هر روش که فلک سیر می کند خوش باش

Ба сайл , душманӣ эй хонимон хароб макун

به سیل، دشمنی ای خانمان خراب مکن

Нагаштааст зи коми ҷаҳон касе сероб

نگشته است ز کام جهان کسی سیراب

зи худ сафари пай ҳар муваҷҷаҳ сароб макун

ز خود سفر پی هر موجه سراب مکن

Ҳар ончӣ бо ту наёяд ба он ҷаҳони соиб

هر آنچه با تو نیاید به آن جهان صائب

Азин бисоти фарибанда интихоб макун

ازین بساط فریبنده انتخاب مکن

Назари далер ба рухсор офтоб макун

نظر دلیر به رخسار آفتاب مکن

Дилӣ ки нест туро дар бисот , об макун

دلی که نیست ترا در بساط، آب مکن

Чу ришта то назанӣ даст дар миёни гуҳар

چو رشته تا نزنی دست در میان گهر

Чу танги ҳавсилагони тарки печ ва тоб макун

چو تنگ حوصلگان ترک پیچ و تاب مکن

Дарин муҳӣти асар то буд зи нохуни мавҷ

درین محیط اثر تا بود ز ناخن موج

зи танагии дили худ шиква чун ҳубоб макун

ز تنگی دل خود شکوه چون حباب مکن

Бидор дасти зи ислоҳи дил чу шуд бе дард

بدار دست ز اصلاح دل چو شد بی درد

Гулӣ ки нест дар ӯ накҳатӣ гулоб макун

گلی که نیست در او نکهتی گلاب مکن

Ғубори ғами зи дили халқ шустан осон нест

غبار غم ز دل خلق شستن آسان نیست

Шикоят аз даҳани талх чун шароб макун

شکایت از دهن تلخ چون شراب مکن

Замини қаламрави сайлоби ҳодисот буд

زمین قلمرو سیلاب حادثات بود

Дарин қаламрави сайлоби фитна хоб макун

درین قلمرو سیلاب فتنه خواب مکن

Чаҳ ҳоҷатаст ба сарбор , бори сангинро ?

چه حاجت است به سربار، بار سنگین را؟

Зиёдаи ғифлати худ аз шароб ноб макун

زیاده غفلت خود از شراب ناب مکن

Ҳар он нафас ки зи дили брнёид аз сари дард

هر آن نفس که ز دل برنیاید از سر درد

зи зиндагонии худ он нафас ҳисоб макун

ز زندگانی خود آن نفس حساب مکن