Ҳавои ҷоми сабӯҳ ва мешабона макун

هوای جام صبوح و می شبانه مکن

Дил чу каъбаи худро шробхонаҳ макун

دل چو کعبه خود را شرابخانه مکن

Ду теғро накушуд як ниёам дар оғӯш

دو تیغ را نکشد یک نیام در آغوش

Бурун нарафта зи худ ёди он ягона макун

برون نرفته ز خود یاد آن یگانه مکن

Ба ҷустуҷӯии ту ҳар хӯшаи сад забон шуда аст

به جستجوی تو هر خوشه صد زبان شده است

Барои нони дили худ чоки ҳамчу дона макун

برای نان دل خود چاک همچو دانه مکن

Ту нўнёз ва замонааст куҳнаи киштии гир

تو نونیاز و زمانه است کهنه کشتی گیر

Талоши киштии хасмона бо замона макун

تلاش کشتی خصمانه با زمانه مکن

Ҳузури тираи дилони серума соӣ овозаст

حضور تیره دلان سرمه سای آوازست

Дар он чаман ки буд зоғ , ошиёна макун

در آن چمن که بود زاغ، آشیانه مکن

Мабод шонаи шамшод длшкстаҳ шавад

مباد شانه شمشاد دلشکسته شود

Дигар ба даст , сари зулфи хеш шона макун

دگر به دست، سر زلف خویش شانه مکن

Дарин ду ҳафта ки гули гарми маҳмил ороӣ аст

درین دو هفته که گل گرم محمل آرایی است

Димоғи сарфи саранҷом ошиёна макун

دماغ صرف سرانجام آشیانه مکن

Ба гирд каъба нагаштан зи суст азмӣ туаст

به گرد کعبه نگشتن ز سست عزمی توست

Гарони рикобии тавфиқро баҳона макун

گران رکابی توفیق را بهانه مکن

Дарин замона ки душмани зи хона май хезад

درین زمانه که دشمن ز خانه می خیزد

Далери такя ба хошок ошиёна макун

دلیر تکیه به خاشاک آشیانه مکن

Чу қатраи тан ба ҷилои ватани мадаи зи муҳӣт

چو قطره تن به جلای وطن مده ز محیط

Савор абр машав , барқ тозӣона макун

سوار ابر مشو، برق تازیانه مکن

Чу доғи лола гиреҳ кун нафас ба дили соиб

چو داغ لاله گره کن نفس به دل صائب

зи танги ҳавсалагии оҳ ошиқона макун

ز تنگ حوصلگی آه عاشقانه مکن

Азин ғазали дили ушшоқи сӯхтии соиб

ازین غزل دل عشاق سوختی صائب

Дигар хаёли ғазалҳои ошиқона макун

دگر خیال غزل های عاشقانه مکن