Агар ба сӯхта ҷонӣ расад шарораи ман

اگر به سوخته جانی رسد شراره من

Умед ҳаст ки равшан шавад ситораи ман

امید هست که روشن شود ستاره من

Ба гиряи рабти ман имрӯз нест , каз тифлӣ

به گریه ربط من امروز نیست، کز طفلی

зи ашк , тахти равон буд гоҳўораҳи ман

ز اشک، تخت روان بود گاهواره من

Мё ба диданам эй сангдил барои худо

میا به دیدنم ای سنگدل برای خدا

Ки хӯн шавад ҷигари санг аз назораи ман

که خون شود جگر سنگ از نظاره من

зи сақфи пасти хтрҳости сарбаландон ро

ز سقف پست خطرهاست سربلندان را

Магар пиёда шавад ҳиммати савораи ман

مگر پیاده شود همت سواره من

Нашуд кушодаи зи дили уқдае маро , ҳар чанд

نشد گشاده ز دل عقده ای مرا، هر چند

зи сбҳаҳ гирд баровард истихораи ман

ز سبحه گرد برآورد استخاره من

Хароб май шӯй , аз пеши роҳ ман бархез

خراب می شوی، از پیش راه من برخیز

Ки кор сайл кунад мастии гузораи ман

که کار سیل کند مستی گذاره من

Ба нури моҳ маро нест ҳоҷатии соиб

به نور ماه مرا نیست حاجتی صائب

Ки пораи дил хешаст моҳпораҳи ман

که پاره دل خویش است ماهپاره من