Шудааст дар ҳамаи олами смри ғарибии ман

شده است در همه عالم سمر غریبی من

Давидааст ба ҳар раҳгузари ғарибии ман

دویده است به هر رهگذر غریبی من

Чу офтоб ба танҳо рӯй баромада ам

چو آفتاب به تنها روی برآمده ام

Зиёда мешавад аз ҳамсафари ғарибии ман

زیاده می شود از همسفر غریبی من

наме тавон зи ғарибӣ ба гирд фикр расед

نمی توان ز غریبی به گرد فکر رسید

Агар ба фикр шавад ҳамсафари ғарибии ман

اگر به فکر شود همسفر غریبی من

Шаванд дар ватани худ ғариб яксар халқ

شوند در وطن خود غریب یکسر خلق

Кунад ба аҳли ҷаҳонгар асари ғарибии ман

کند به اهل جهان گر اثر غریبی من

Дарин риёзи ман он шабнами замини гирам

درین ریاض من آن شبنم زمین گیرم

Ки сӯхти лолаи рухонро ҷигари ғарибии ман

که سوخت لاله رخان را جگر غریبی من

Ба лафзи маънии бегона ошно нашавад

به لفظ معنی بیگانه آشنا نشود

Ба ҳоли хеш буд дар ҳзри ғарибии ман

به حال خویش بود در حضر غریبی من

наме тавон хабар аз ман гирифт чун анқо

نمی توان خبر از من گرفت چون عنقا

Паридааст ба бол дигар ғарибии ман

پریده است به بال دگر غریبی من

Ҳамеша дар ватани худ ғариб ме будам

همیشه در وطن خود غریب می بودم

Чу офтоб нашуд дар бадари ғарибии ман

چو آفتاب نشد در بدر غریبی من

Хушам ба умри сбкрў ки мешавад охир

خوشم به عمر سبکرو که می شود آخر

Ба ним чашм задан чун шарари ғарибии ман

به نیم چشم زدن چون شرر غریبی من

Чу Кебеки сахтӣ айём нест бар ман бор

چو کبک سختی ایام نیست بر من بار

Шудааст шаҳрии кӯҳу камари ғарибии ман

شده است شهری کوه و کمر غریبی من

Ду гӯшвора аршанд офариниш ро

دو گوشواره عرشند آفرینش را

Яке ятемии гавҳар , дигар ғарибии ман

یکی یتیمی گوهر، دگر غریبی من

Алоҷи ғурбати ман зин ҷаҳон наме ояд

علاج غربت من زین جهان نمی آید

Магар равад зи ҷаҳон дигар ғарибии ман

مگر رود ز جهان دگر غریبی من

Хушам ба ёди шикархандаи ватан , варна

خوشم به یاد شکرخنده وطن، ورنه

зи шоми ҳиҷр буд талхтар ғарибии ман

ز شام هجر بود تلختر غریبی من

Ман он хаёли ғарибами дарин хароби обод

من آن خیال غریبم درین خراب آباد

Ки ҳеҷ кас накунад раҳм бар ғарибии ман

که هیچ کس نکند رحم بر غریبی من

зи бас ки талхӣ аз ихвон кашидаам соиб

ز بس که تلخی از اخوان کشیده ام صائب

Шавад зи ёди ватани бештари ғарибии ман

شود ز یاد وطن بیشتر غریبی من