Раҳим шуд дили душмани зи нотавонии ман

رحیم شد دل دشمن ز ناتوانی من

Ҳисори оҳани ман гашти шишаи ҷонии ман

حصار آهن من گشت شیشه جانی من

зи хори сабз ба раҳрав намерасад осеб

ز خار سبز به رهرو نمی رسد آسیب

зи Комронӣ хасмаст Комронии ман

ز کامرانی خصم است کامرانی من

Нёрмид чу мавҷи сароби ним нафас

نیارمید چو موج سراب نیم نفس

Дарин қаламрави ваҳшати сабки анонеи ман

درین قلمرو وحشت سبک عنانی من

Ба ҳеҷ ташнаи ҷигар рӯй талх нанамудам

به هیچ تشنه جگر روی تلخ ننمودم

Ҳамеша буд сиблати оби зиндагонии ман

همیشه بود سبیل آب زندگانی من

Ба ҳасани оқибати худ умедҳо дорам

به حسن عاقبت خود امیدها دارم

Ки сарфи пери Муғони гашти навҷуонеи ман

که صرف پیر مغان گشت نوجوانی من

Киро фитод ба рӯем назари зи сангдилон ?

که را فتاد به رویم نظر ز سنگدلان؟

Ки хўнчкон нашуд аз чеҳра хазоне ман

که خونچکان نشد از چهره خزانی من

Расед бар лаби боми заволи хуршедам

رسید بر لب بام زوال خورشیدم

Накарда рости нафаси субҳи шодмонии ман

نکرده راست نفس صبح شادمانی من

Марои шикоятӣ аз остин фишонон нест

مرا شکایتی از آستین فشانان نیست

Чу шамъи сӯхти марои оташини забонии ман

چو شمع سوخت مرا آتشین زبانی من

Манам чу шабнами гули обрӯии гулзораш

منم چو شبنم گل آبروی گلزارش

намешавад накунад ҳасани дидаи бонии ман

نمی شود نکند حسن دیده بانی من

Махӯр чу ғунчаи маро бар дил эй чамани пиро

مخور چو غنچه مرا بر دل ای چمن پیرا

Ки ранги гули пурд аз бол ва пар фишонӣ ман

که رنگ گل پرد از بال و پر فشانی من

Дил шукуфта намонад дарин ҷаҳони соиб

دل شکفته نماند درین جهان صائب

Агар з парда барояд ғам наоне ман

اگر ز پرده برآید غم نهانی من