Ғами ҳариси з динор мешавад афзӯн
غم حریص ز دینار می شود افزون
зи ганҷи печу хам мор мешавад афзӯн
ز گنج پیچ و خم مار می شود افزون
Ҷунуни зи санг маломат намекунад парво
جنون ز سنگ ملامت نمی کند پروا
Ки шӯри сайли з кҳсор мешавад афзӯн
که شور سیل ز کهسار می شود افزون
Мабар ба гулшани ҷинати маро ки аз кавсар
مبر به گلشن جنت مرا که از کوثر
Хумори ташна дидор мешавад афзӯн
خمار تشنه دیدار می شود افزون
Азон ба хок қаноат намӯдаам чун мӯр
ازان به خاک قناعت نموده ام چون مور
Ки ҳирси ман з шкрзор мешавад афзӯн
که حرص من ز شکرزار می شود افزون
Маро ба бе касе хештан кунед раҳо
مرا به بی کسی خویشتن کنید رها
Ки дарди ман з парастор мешавад афзӯн
که درد من ز پرستار می شود افزون
Шавад зи ҳолаи камарбастаи ҳасани моҳи тамом
شود ز هاله کمربسته حسن ماه تمام
зи хати фурӯғи рух ёр мешавад афзӯн
ز خط فروغ رخ یار می شود افزون
Яке ҳазор шуд аз андалеби шӯриши ман
یکی هزار شد از عندلیب شورش من
Ки завқи кори з ҳамкор мешавад афзӯн
که ذوق کار ز همکار می شود افزون
Умедҳо ба хаташи доштам , надонистам
امیدها به خطش داشتم، ندانستم
Ки шаби гаронӣ бемор мешавад афзӯн
که شب گرانی بیمار می شود افزون
намешавад зи магаси хирагӣ ба рондани давр
نمی شود ز مگس خیرگی به راندن دور
зи манъ , ҳирс тмъкор мешавад афзӯн
ز منع، حرص طمعکار می شود افزون
Агар чаҳ бори зи дилҳо ба барг май хезад
اگر چه بار ز دلها به برگ می خیزد
зи барг бар дили ман бор мешавад афзӯн
ز برگ بر دل من بار می شود افزون
Ба қадари ончии диҳии раҳ ба дили таманно ро
به قدر آنچه دهی ره به دل تمنا را
Тараддуди дил аФгор мешавад афзӯн
تردد دل افگار می شود افزون
Сабк шудӣ ба назарҳо ва аз тиҳии мағзӣ
سبک شدی به نظرها و از تهی مغزی
Алоқаи ту ба дастор мешавад афзӯн
علاقه تو به دستار می شود افزون
Шикаст ҳар қадар афзӯн расад ба гавҳари ман
شکست هر قدر افزون رسد به گوهر من
Умеди ман ба харидор мешавад афзӯн
امید من به خریدار می شود افزون
Чаҳ ҳолатаст ки аз сар задани маро чу қалам
چه حالت است که از سر زدن مرا چو قلم
Кашиш ба олам гуфтор мешавад афзӯн
کشش به عالم گفتار می شود افزون
зи ҳарфи талхи марои хорхори дили соиб
ز حرف تلخ مرا خارخار دل صائب
Ба он ду лаъл шкрбор мешавад афзӯн
به آن دو لعل شکربار می شود افزون