Чанд эй дили ғамин ба мадорон гиристан ?

چند ای دل غمین به مداران گریستن؟

Айбаст қатраи қатраи зи дарё гиристан

عیب است قطره قطره ز دریا گریستن

Аз гиряи хӯшаҳои гуҳари чиди дасти ток

از گریه خوشه های گهر چید دست تاک

Дорад дарин ҳдиқаҳи самарҳо гиристан

دارد درین حدیقه ثمرها گریستن

Субҳи умед май дамад аз дидаи сифед

صبح امید می دمد از دیده سفید

Дорад дар остини яди Байзо гиристан

دارد در آستین ید بیضا گریستن

Оради нафаси гусастаи буруни субҳи васл ро

آرد نفس گسسته برون صبح وصل را

Бо сӯзи дил чу шамъ ба шабҳо гиристан

با سوز دل چو شمع به شبها گریستن

Аз оҳ ҳасратаст агар ҳаст сайқалӣ

از آه حسرت است اگر هست صیقلی

Онро ки дил сиёҳ шуд аз ногиристан

آن را که دل سیاه شد از ناگریستن

Кори дили шикастаи пари хӯни ман буд

کار دل شکسته پر خون من بود

Чун шишаи шикастаи саропо гиристан

چون شیشه شکسته سراپا گریستن

Ин об аз фишурдан дил мешавад равон

این آب از فشردن دل می شود روان

Ҳосил намешавад ба таманно , гиристан

حاصل نمی شود به تمنا، گریستن

Резиш сифед мекунад абри сиёҳ ро

ریزش سفید می کند ابر سیاه را

Равшан шавад дил аз дили шабҳо гиристан

روشن شود دل از دل شبها گریستن

Бар истиқомати назар шамъ шоҳидаст

بر استقامت نظر شمع شاهدست

Яксон ба суру мотами дунё гиристан

یکسان به سور و ماتم دنیا گریستن

Бо ашки улфатӣ ки буд дидаи маро

با اشک الفتی که بود دیده مرا

Тифли ятемро набӯд бо гиристан

طفل یتیم را نبود با گریستن

Гулгуни ашк , ташнаи майдон вусъат аст

گلگون اشک، تشنه میدان وسعت است

Маҷнӯни сифат хушаст ба саҳро гиристан

مجنون صفت خوش است به صحرا گریستن

Бар фӯти вақти ҳам бФшони як ду қатраи ашк

بر فوت وقت هم بفشان یک دو قطره اشک

То кӣ ба фӯти матлаби дунё гиристан ?

تا کی به فوت مطلب دنیا گریستن؟

Баъд аз ҳазор саъй ки бепарда шуд Рахш

بعد از هزار سعی که بی پرده شد رخش

Шуд дидаро ҳиҷоби тамошо гиристан

شد دیده را حجاب تماشا گریستن

Шӯридагар чунин шавад авзоъи рӯзгор

شوریده گر چنین شود اوضاع روزگار

Бояд ба ҳоли мардуми дунё гиристан

باید به حال مردم دنیا گریستن

Афсӯси ҷони пок бар ин ҷисм бе сабот

افسوس جان پاک بر این جسم بی ثبات

Бар марги хар буд зи масеҳо гиристан

بر مرگ خر بود ز مسیحا گریستن

Бахташ ҳамеша сабз буд , ҳар киро буд

بختش همیشه سبز بود، هر که را بود

Дар остин чу шамъи муҳайё гиристан

در آستین چو شمع مهیا گریستن

Занги ҳаваси зи оинаи дил наме барад

زنگ هوس ز آینه دل نمی برد

Аз чашми серумаи дори Зулайхо гиристан

از چشم سرمه دار زلیخا گریستن

Бедахл мушкиласт карам , варна абр ро

بی دخل مشکل است کرم، ورنه ابر را

Саҳласт бо захираи дарё гиристан

سهل است با ذخیره دریا گریستن

Нам дар дил муҳӣт намонад , агар маро

نم در دل محیط نماند، اگر مرا

Бояд ба қадари хандаи биҷо гиристан

باید به قدر خنده بیجا گریستن

Шуд шамъро далел ба парвонаи наҷот

شد شمع را دلیل به پروانه نجات

Хомаш ба рӯз бӯдан ва шабҳо гиристан

خامش به روز بودن و شبها گریستن

Аз чашми захм , гавҳари худро нуҳуфтан аст

از چشم زخم، گوهر خود را نهفتن است

Пинҳони шукуфта бӯдану пайдо гиристан

پنهان شکفته بودن و پیدا گریستن

Чун гиряаст оқибат ҳар шукуфтагӣ

چون گریه است عاقبت هر شکفتگی

Бо хандаи ҷамъи соз чу мино гиристан

با خنده جمع ساز چو مینا گریستن

Сад перҳани арақи з хиҷолат кунем рӯз

صد پیرهن عرق ز خجالت کنیم روز

Соиби шабӣ ки фӯт шуд аз мо гиристан

صائب شبی که فوت شد از ما گریستن