Имрӯз рух нишаста ба хӯни ҷигари сухан

امروز رخ نشسته به خون جگر سخن

Аз сулби хомаи омада бо чашмтар сухан

از صلب خامه آمده با چشم تر سخن

Ҳар нуқта шоҳидӣаст ки бар сафҳаи вуҷӯд

هر نقطه شاهدی است که بر صفحه وجود

Ҳаргиз надошт ҷузи гиреҳи дили самари сухан

هرگز نداشت جز گره دل ثمر سخن

Рӯзӣ ки аз шикофи қалами чашм боз кард

روزی که از شکاف قلم چشم باز کرد

Дар хок тира рафт фурӯ то камари сухан

در خاک تیره رفت فرو تا کمر سخن

Доғи ситора сӯхтагӣ дошт бар ҷабин

داغ ستاره سوختگی داشت بر جبین

Рӯзӣ ки шуд зи калаки қазои ҷилвагар сухан

روزی که شد ز کلک قضا جلوه گر سخن

Аз бас ки рӯ ба ҳар тарафӣ кард ва раҳ наёфт

از بس که رو به هر طرفی کرد و ره نیافت

Аз шарм , рӯй сафҳа надорад дигар сухан

از شرم، روی صفحه ندارد دگر سخن

То кӣ алиф ба сина кашад калак бегуноҳ ?

تا کی الف به سینه کشد کلک بی گناه؟

Дандони зи нуқта чанд наад бар ҷигари сухан ?

دندان ز نقطه چند نهد بر جگر سخن؟

Дар аҳди ин сиёҳи дилони об ҷӯй шуд

در عهد این سیاه دلان آب جوی شد

Гар дошт обрӯеи азин пештари сухан

گر داشت آبرویی ازین پیشتر سخن

Сайри омадами зи қисмати айём , то ба чанд

سیر آمدم ز قسمت ایام، تا به چند

Чун хомаи ҳосилам буд аз хушк ( ва )тар сухан

چون خامه حاصلم بود از خشک (و) تر سخن

Аз чашми аҳли ҳинд , сухани офарини терм

از چشم اهل هند، سخن آفرین ترم

Оҷизи ним чу тӯтӣ кам ҳарф дар сухан

عاجز نیم چو طوطی کم حرف در سخن

Бо шқи хома , шқи қамарро чаҳ нисбатаст ?

با شق خامه، شق قمر را چه نسبت است؟

Берун наёмадааст зи шқи қамари сухан

بیرون نیامده است ز شق قمر سخن