Чун офтобу моҳи назарро баланд кун

چون آفتاب و ماه نظر را بلند کن

Роҳӣ ки мушкиласт зи ҳиммат саманд кун

راهی که مشکل است ز همت سمند کن

Ин роҳи давр беш зи як наъра вор нест

این راه دور بیش ز یک نعره وار نیست

эй камтар аз сапанд , садое баланд кун

ای کمتر از سپند، صدایی بلند کن

Хӯн мехӯрд зи шавқи лақои ту ҷӯии шер

خون می خورد ز شوق لقای تو جوی شیر

Аз тангнои неи сафарии ҳамчу қанд кун

از تنگنای نی سفری همچو قند کن

Ин корхона Эйаст ки хӯн шер ме шавад

این کارخانه ای است که خون شیر می شود

Ҳар чизи нописанд ту бошад писанд кун

هر چیز ناپسند تو باشد پسند کن

Ин нохунӣ ки бар ҷигари мо фишурда Эй

این ناخنی که بر جگر ما فشرده ای

Аз баҳри имтиҳон ба дили санги бндкн

از بهر امتحان به دل سنگ بندکن

эй он ки сангро ба назар лаъл ме кунӣ

ای آن که سنگ را به نظر لعل می کنی

Бахти маро ба ним назар арҷманд кун

بخت مرا به نیم نظر ارجمند کن

Аз дасти худ мадаи тарафи эҳтиёт ро

از دست خود مده طرف احتیاط را

Аз гурги бештар , ҳазар аз гӯсфанд кун

از گرگ بیشتر، حذر از گوسفند کن

Нақди ду кун дар гиреҳ остин туаст

نقد دو کون در گره آستین توست

Бахти баланди хоҳӣ , дастӣ баланд кун

بخت بلند خواهی، دستی بلند کن

Ҳар кас ба қадари ҳиммат худ кард резишӣ

هر کس به قدر همت خود کرد ریزشی

Соиби ту низ донаи дилро сапанд кун

صائب تو نیز دانه دل را سپند کن