Соқӣ дамид субҳ , алоҷ хумор кун

ساقی دمید صبح، علاج خمار کن

Хуршедро зи пардаи шаб ошкор кун

خورشید را ز پرده شب آشکار کن

Ранг шикаста мешаканд шиша дар ҷигар

رنگ شکسته می شکند شیشه در جگر

Аз май хазони чеҳраи моро баҳор кун

از می خزان چهره ما را بهار کن

Файзи сабӯҳи по ба рикобаст , зинҳор

فیض صبوح پا به رکاب است، زینهار

Ин сайлро ба ратли гарон пойдор кун

این سیل را به رطل گران پایدار کن

Шарм аз ҳузури мурдаи дилони ҷаҳони мадор

شرم از حضور مرده دلان جهان مدار

Ин қавмро тасаввури санг мазор кун

این قوم را تصور سنگ مزار کن

Гавҳар агар чаҳ лангар дарё наме шавад

گوهر اگر چه لنگر دریا نمی شود

Паймонае ба кори ман беқарор кун

پیمانه ای به کار من بی قرار کن

Дарди пиёлае ба гиребони хоки рез

درد پیاله ای به گریبان خاک ریز

Сангу суфолро чу атиқ обдор кун

سنگ و سفال را چو عتیق آبدار کن

Худро шукуфтаи дор ба ҳар ҳолатӣ ки ҳаст

خود را شکفته دار به هر حالتی که هست

Хӯнӣ ки май хурӣ ба дил рӯзгор кун

خونی که می خوری به دل روزگار کن

Мапаснд шамъи давлати бедорро хамӯш

مپسند شمع دولت بیدار را خموش

Хоки сияҳ ба косаи хоб хумор кун

خاک سیه به کاسه خواب خمار کن

Ҳар чанд захм мечакад аз теғи рӯзгор

هر چند زخم می چکد از تیغ روزگار

Ин дардро даво ба мехушгувор кун

این درد را دوا به می خوشگوار کن

Шабнам зиён накард зи савдои офтоб

شبنم زیان نکرد ز سودای آفتاب

Дар пои ёри гавҳари ҷонро нисор кун

در پای یار گوهر جان را نثار کن

То аз миёни кори туоне хабар гирифт

تا از میان کار توانی خبر گرفت

Чун мавҷи азин муҳӣти талош канор кун

چون موج ازین محیط تلاش کنار کن

Даст гуҳар фишон ба самар зуд ме расад

دست گهر فشان به ثمر زود می رسد

Чун шохи пари шукуфаи зари худ нисор кун

چون شاخ پر شکوفه زر خود نثار کن

Дандони хомшӣ ба ҷигар чун садафи гузор

دندان خامشی به جگر چون صدف گذار

Домони худ пар аз гуҳар шоҳвор кун

دامان خود پر از گهر شاهوار کن

Ғофил машав зи пардаи найранги рӯзгор

غافل مشو ز پرده نیرنگ روزگار

Сайри хазон дар оина навбаҳор кун

سیر خزان در آینه نوبهار کن

То кӣ тавон ба маслиҳати ақл кор кард ?

تا کی توان به مصلحت عقل کار کرد؟

Як чанд ҳам ба маслиҳати ишқ кор кун

یک چند هم به مصلحت عشق کار کن

Ҳасани азал ба қадари сафо ҷилва ме кунад

حسن ازل به قدر صفا جلوه می کند

То мумкинаст оинаро беғубор кун

تا ممکن است آینه را بی غبار کن

Мағз аз насими сӯхтагӣ тоза ме шавад

مغز از نسیم سوختگی تازه می شود

Соиби шабӣ ба рӯзи дарин лола зор кун

صائب شبی به روز درین لاله زار کن