Аз худ бурун нарафта ҳавоӣ сафар макун
از خود برون نرفته هوای سفر مکن
Ин роҳро ба пои замини гир сар макун
این راه را به پای زمینگیر سر مکن
Дар қулзумӣ ки абри карам мавҷ ме занад
در قلزمی که ابر کرَم موج میزند
Андеша чун ҳубоби зи домон тар макун
اندیشه چون حباب ز دامانِ تر مکن
Гавҳар чаҳ сарфа май барад аз рӯй сахти санг ?
گوهر چه صرفه می برد از روی سخت سنگ؟
То мумкинаст арбада бо бдгҳр макун
تا ممکن است عربده با بدگهر مکن
Бо қасди кори бандаи маъмурро чаҳ кор ?
با قصد کار بنده مأمور را چکار
Дар корҳои ҳақи сухан аз хайр ва шар макун
در کارهای حق سخن از خیر و شر مکن
Аз захми хори як даҳан хандааст гул
از زخم خار یک دهن خنده است گل
эй сусти раги мулоҳиза аз нештар макун
ای سست رگ ملاحظه از نیشتر مکن
Суди сафар буд гузарондан з ҳамРаҳон
سود سفر بود گذراندن ز همرهان
Зинҳор бо рафиқи мувофиқ сафар макун
زنهار با رفیق موافق سفر مکن
Маъшӯқи тозаи рӯи хати озодӣ ғам аст
معشوق تازه رو خط آزادی غم است
Дар гулшанӣ ки сарв набошад гузар макун
در گلشنی که سرو نباشد گذر مکن
эй зоҳиди фусурда , дил аз ишқи ҷамъи дор
ای زاهد فسرده، دل از عشق جمع دار
эй хӯни мурдаи дағдаға аз нештар макун
ای خون مرده دغدغه از نیشتر مکن
Хоҳӣ наризад аз мижаи ?ути ашки оташин
خواهی نریزد از مژهات اشک آتشین
Дар рӯй офтоби ҷабинон назар макун
در روی آفتاب جبینان نظر مکن
Дар туаст ҳар чаҳ май талабии соиб аз ҷаҳон
در توست هرچه میطلبی صائب از جهان
Беруни зи худ ба ҳеҷ мақомӣ сафар макун
بیرون ز خود به هیچ مقامی سفر مکن