Дар коса сипеҳр кунад хоки гирди ман

در کاسه سپهر کند خاک گرد من

Раҳмаст бар касе ки шавад ҳам набарди ман

رحم است بر کسی که شود هم نبرد من

Дар шҳрбнди офият аз хоксорем

در شهربند عافیت از خاکساریم

Девор мекашад ба раҳи сайли гирди ман

دیوار می کشد به ره سیل گرد من

Бе ихтиёри об равон мекунад зи чашм

بی اختیار آب روان می کند ز چشم

Чун офтоб дидани рухсори зарди ман

چون آفتاب دیدن رخسار زرد من

Як нуқтааст ашк дар маҷмӯъаи ғамам

یک نقطه است اشک در مجموعه غمم

Як мисрааст оҳи зи девони дарди ман

یک مصرع است آه ز دیوان درد من

Гирди ятемӣ аз гуҳарам гарчи ме чакад

گرد یتیمی از گهرم گرچه می چکد

Бар ҳеҷ хотирӣ нанашастааст гирди ман

بر هیچ خاطری ننشسته است گرد من

Қисмат чу абри гирди ҷаҳон май дўондм

قسمت چو ابر گرد جهان می دواندم

То аз кадоми баҳр буд обхўрди ман

تا از کدام بحر بود آبخورد من

Ҳар чанд пояи ту баланд аўФтодаҳ аст

هر چند پایه تو بلند اوفتاده است

Ғофил машав зи нолаи гардуни наварди ман

غافل مشو ز ناله گردون نورد من

Нуқсон намекунад касе аз дастгирем

نقصان نمی کند کسی از دستگیریم

Поиши фурӯ ба ганҷ равад поимрди ман

پایش فرو به گنج رود پایمرد من

Соиби з мемаро натавон лолаи ранги сохт

صائب ز می مرا نتوان لاله رنگ ساخت

Чун шуълаи ранги баст буд рӯй зарди ман

چون شعله رنگ بست بود روی زرد من