Дил май баради зи қанди мукаррари каломи ман

دل می برد ز قند مکرر کلام من

Не мекунад ба нохуни шукри каломи ман

نی می کند به ناخن شکر کلام من

Дар қатъи раҳи зи ҷодӯ буд Хизр бе ниёз

در قطع ره ز جادو بود خضر بی نیاز

Аз ростӣ ғанӣаст зи мстри каломи ман

از راستی غنی است ز مسطر کلام من

Дар гуфтугӯии нозук ман нест кӯтаҳӣ

در گفتگوی نازک من نیست کوتهی

Аз мад монавӣаст расотар каломи ман

از مد مانوی است رساتر کلام من

Дар як нафаси зи Миср ба канъон кунад нузул

در یک نفس ز مصر به کنعان کند نزول

Чун буи Юсуфаст сабки пари каломи ман

چون بوی یوسف است سبک پر کلام من

Як рӯз ( ҳ ) чун кабӯтар Бағдод ме равад

یک روز(ه) چون کبوتر بغداد می رود

Аз бохтар ба кишвари ховари каломи ман

از باختر به کشور خاور کلام من

Аз гӯши пештар ба дил мустамеъ расад

از گوش پیشتر به دل مستمع رسد

Аз дилпазире ки буд дар каломи ман

از دلپذیریی که بود در کلام من

Аз халқ дар ҳиҷоби сиёҳӣ наҳуфта нест

از خلق در حجاب سیاهی نهفته نیست

Аз об зиндагӣаст равонтар каломи ман

از آب زندگی است روانتر کلام من

Сувар қиёматаст марои калаки хуши срир

صور قیامت است مرا کلک خوش صریر

Дорад намаки зи шӯриши маҳшари каломи ман

دارد نمک ز شورش محشر کلام من

Коғази ҳарифи оташ сӯзон наме шавад

کاغذ حریف آتش سوزان نمی شود

Дафтар кунад зи боли самандари каломи ман

دفتر کند ز بال سمندر کلام من

Бар санг мезананд зи дилҳои ҳамчуи санг

بر سنگ می زنند ز دلهای همچو سنگ

Ҳар чанд қӣматӣаст чу гавҳари каломи ман

هر چند قیمتی است چو گوهر کلام من

Аз мадҳу ҳаҷву ҳазлу тамаъ шастаам варақ

از مدح و هجو و هزل و طمع شسته ام ورق

Панд ва насиҳатаст саросари каломи ман

پند و نصیحت است سراسر کلام من

Нисбат ба фикрҳои қдидш макун ки ҳаст

نسبت به فکرهای قدیدش مکن که هست

Аз тозагии чакидаи кавсари каломи ман

از تازگی چکیده کوثر کلام من

Андешааш зи нохуни иأҷўҷ дахл нест

اندیشه اش ز ناخن یأجوج دخل نیست

Бошад матин чу сади Сикандари каломи ман

باشد متین چو سد سکندر کلام من

Чун мори по ба роҳ наад кушта ме шавад

چون مار پا به راه نهد کشته می شود

Ангушт эътироз манеҳ бар каломи ман

انگشت اعتراض منه بر کلام من

Гардид хушки ҳамчуи садафи пӯст бар танам

گردید خشک همچو صدف پوست بر تنم

То гашти обдор чу гавҳари каломи ман

تا گشت آبدار چو گوهر کلام من

Як нуқтаи хурдаи байни натавонад ба саҳв ёфт

یک نقطه خرده بین نتواند به سهو یافت

Ҳар чанд печ ва тоб занад дар каломи ман

هر چند پیچ و تاب زند در کلام من

эй вомсибтоаҳ ки шуд харҷи мурдагон

ای وامصیبتاه که شد خرج مردگان

Чун ҳофизи мазори саросари каломи ман

چون حافظ مزار سراسر کلام من

Соиб чу офтоби зи дил то нафас кашид

صائب چو آفتاب ز دل تا نفس کشید

Офоқро гирифт саросари каломи ман

آفاق را گرفت سراسر کلام من