Орад ба ваҷди сӯхтагонро навой ман

آرد به وجد سوختگان را نوای من

МрдоФкнаст бодаи мрдозмои ман

مردافکن است باده مردآزمای من

Дилҳои хомсўз чаҳ донад ки чун кабоб

دلهای خامسوز چه داند که چون کباب

Хӯн мечакад зи нолаи дрдошнои ман

خون می چکد ز ناله دردآشنای من

Дар ҳар дилӣ ки нест дар ӯ кӯҳи дарду ғам

در هر دلی که نیست در او کوه درد و غم

Сӯрат пазир нест ки печиди садои ман

صورت پذیر نیست که پیچید صدای من

Силӣ ки пушт пой занад ҳар ду кун ро

سیلی که پشت پای زند هر دو کون را

Хуноба Эйаст аз дил бе муддаои ман

خونابه ای است از دل بی مدعای من

Аз ганҷи номаи пай ба сар ганҷ ме баранд

از گنج نامه پی به سر گنج می برند

Пайдост длшкстгӣ аз бӯрёии ман

پیداست دلشکستگی از بوریای من

Чун субҳдами фурӯғи ман аз нур ростӣ аст

چون صبحدم فروغ من از نور راستی است

Чашми ситора маҳв шавад дар сафои ман

چشم ستاره محو شود در صفای من

Чашми дилам ба хирмани дунон наме пурд

چشم دلم به خرمن دونان نمی پرد

Бар каҳкашон буд назари каҳрабои ман

بر کهکشان بود نظر کهربای من

Соиби ҳамон замони ҷигарам риш ме шавад

صائب همان زمان جگرم ریش می شود

Хорӣ агар шикаста шавад зери пои ман

خاری اگر شکسته شود زیر پای من