Мо аз сафои сина бекӣна бар замин

ما از صفای سینه بی کینه بر زمین

Молидааем чеҳраи ойӣна бар замин

مالیده ایم چهره آیینه بر زمین

Аз роҳи халқи матлаби мо хор чидан аст

از راه خلق مطلب ما خار چیدن است

Гар май кашеми хирқаи пашмина бар замин

گر می کشیم خرقه پشمینه بر زمین

Он худпараст агар на гирифтори худ шуда аст

آن خودپرست اگر نه گرفتار خود شده است

Аз даст чун наме наад ойӣна бар замин ?

از دست چون نمی نهد آیینه بر زمین؟

Май гштмш чу каъба ба ихлоси грдср

می گشتمش چو کعبه به اخلاص گردسر

намеёфтам агар дил бекӣна бар замин

می یافتم اگر دل بی کینه بر زمین

Дар васфи хат ӯ нарасад пои калаки ман

در وصف خط او نرسد پای کلک من

Чун пои кӯдакони шаби одина бар замин

چون پای کودکان شب آدینه بر زمین

Олам фурӯз гардад агар оҳи гарми ман

عالم فروز گردد اگر آه گرم من

Дарё наад чу ташнаи лабони сина бар замин

دریا نهد چو تشنه لبان سینه بر زمین

Соиби дарин замонаи зи перони зиндаи дил

صائب درین زمانه ز پیران زنده دل

Як тан намонда ҷуз май дерина бар замин

یک تن نمانده جز می دیرینه بر زمین