Ҳар чанд ба зоҳир чун равон дар баданами ман

هر چند به ظاهر چون روان در بدنم من

Чун маънии бегонаи ғариби ватанами ман

چون معنی بیگانه غریب وطنم من

Бо Юсуф агар дар таҳи як перҳанами ман

با یوسف اگر در ته یک پیرهنم من

Аз шарми ҳамон сокини байти алҳзнми ман

از شرم همان ساکن بیت الحزنم من

Дар зоҳир агар дар тан хокӣаст қарорам

در ظاهر اگر در تن خاکی است قرارم

Чун маънии бегонаи ғариби ватанам буд

چون معنی بیگانه غریب وطنم بود

Рӯй сухани ман ба касе нест ҷуз аз худ

روی سخن من به کسی نیست جز از خود

Бо оина чун тӯтӣ агар дар суханами ман

با آینه چون طوطی اگر در سخنم من

Дар вақти хуш ман нарасад дидаи бадбӣн

در وقت خوش من نرسد دیده بدبین

Пӯшидатар аз хилват дар анҷуманами ман

پوشیده تر از خلوت در انجمنم من

Чун шонаи з даврӣаст ҳамон синаи ман чок

چون شانه ز دوری است همان سینه من چاک

Ҳар чанд дар он зулфи шикан бар шиканами ман

هر چند در آن زلف شکن بر شکنم من

Дорам ба май ноби дарин майкадаи умед

دارم به می ناب درین میکده امید

Чун кӯзаи сарбаста агар бе даҳанами ман

چون کوزه سربسته اگر بی دهنم من

Ҳар чанд ки шабнам ба сбкрўҳӣ ман нест

هر چند که شبنم به سبکروحی من نیست

Чун сабзаи бегонаи гарон бар чаманами ман

چون سبزه بیگانه گران بر چمنم من

Соиб чу гул аз ҷабҳаи вокрдаҳи дарин боғ

صائب چو گل از جبهه واکرده درین باغ

Маҳшур ба сад хори зи халқи ҳасанами ман

محشور به صد خار ز خلق حسنم من