Макун манъи тамошоеи з дидан

مکن منع تماشایی ز دیدن

Ки ин гул кам намегардад ба дидан

که این گل کم نمی گردد به دیدن

Касе чун чашм бардорад зи рӯе

کسی چون چشم بردارد ز رویی

Ки монеъ шуд арақро аз чакидан

که مانع شد عرق را از چکیدن

Ту чун дар ҷилваи ое , сарву гул ро

تو چون در جلوه آیی، سرو و گل را

Фромш мешавад қомат кашӣдан

فرامش می شود قامت کشیدن

Марои даст аз даҳони шикваи бардошт

مرا دست از دهان شکوه برداشت

Гул аз тағйири ранги ёр чидан

گل از تغییر رنگ یار چیدن

зи хатгар пари барорӣ чун призод

ز خط گر پر برآری چون پریزاد

зи дом ишқ натавонӣ паридан

ز دام عشق نتوانی پریدن

Маро аз хирмани афлок , чун чашм

مرا از خرمن افلاک، چون چشم

Пар коҳӣаст ҳосил аз паридан

پر کاهی است حاصل از پریدن

Дили ваҳшии чунон ром ту гардид

دل وحشی چنان رام تو گردید

Ки ҷуст аз хотираши фикр рамидан

که جست از خاطرش فکر رمیدن

Каманди гардан сайд муродаст

کمند گردن صید مرادست

зи мардуми риштаи улфат баридан

ز مردم رشته الفت بریدن

Дарин маҳфилгар аз равшандилоне

درین محفل گر از روشندلانی

Чу шамъи ангушти худ бояд гузидан

چو شمع انگشت خود باید گزیدن

Ба манзили бори худ афканда будам

به منزل بار خود افکنده بودم

Агар мерафт раҳи пеш аз тапидан

اگر می رفت ره پیش از تپیدن

Нагардад қатъи роҳи ишқ бе шавқ

نگردد قطع راه عشق بی شوق

Ба пой хуфта натавон раҳ баридан

به پای خفته نتوان ره بریدن

Ба аз ҷӯши сахоӣ чашма сораст

به از جوش سخای چشمه سارست

Ҷавоби талх аз дарёи шунидан

جواب تلخ از دریا شنیدن

Қаноат кун ки чашми ҳирсро нест

قناعت کن که چشم حرص را نیست

Ба зери хок чун дом орамидан

به زیر خاک چون دام آرمیدن

Мазан зинҳори лофи ҳақи шиносӣ

مزن زنهار لاف حق شناسی

Чу натавонӣ ба канаи худ расӣдан

چو نتوانی به کنه خود رسیدن

Пас азин чандини кашокаш , доми худ ро

پس ازین چندین کشاکش، دام خود را

Тиҳӣ май бояд аз дарё кашӣдан

تهی می باید از دریا کشیدن

Кам аз кшўргшоиӣ нест соиб

کم از کشورگشایی نیست صائب

Гиребонӣ ба дасти худ даридан

گریبانی به دست خود دریدن