Пок кун аз лавҳи ҷаҳони занги ман

پاک کن از لوح جهان زنگ من

То барраади ишқи ту аз нанги ман

تا برهد عشق تو از ننگ من

Чанд шавад ҷомаи бирнги дил

چند شود جامه بیرنگ دل

Чун пари тоўси зи найранги ман ?

چون پر طاوس ز نیرنگ من؟

Гарчи лабами номаи сарбаста Эй аст

گرچه لبم نامه سربسته‌ای است

Номаи вокрдаҳ буд ранги ман

نامه واکرده بود رنگ من

Гардиши чашмат ба фалохан гузошт

گردش چشمت به فلاخن گذاشت

Ақли ману донишу фарҳанги ман

عقل من و دانش و فرهنگ من

Нест раҳои сари зулфи туро

نیست رهایی سر زلف ترا

Гар ба фалак май рӯй , аз чанги ман

گر به فلک می روی، از چنگ من

Ганҷи чароғи дил вайрона шуд

گنج چراغ دل ویرانه شد

Роҳ магардон зи дили танги ман

راه مگردان ز دل تنگ من

Муҳраи гаҳвора атфол кард

مهره گهواره اطفال کرد

Шухӣ ӯ ақли гаронсанги ман

شوخی او عقل گرانسنگ من

Дидаи ман кони Бадахшон шуда аст

دیده من کان بدخشان شده است

Аз рахт эй соқии гулранги ман

از رخت ای ساقی گلرنگ من

Нолаи ман чун набӯд пойдор ?

ناله من چون نبود پایدار؟

Кӯҳ ғам ӯст ҳам оҳанги ман

کوه غم اوست هم آهنگ من

Чошнӣ сулҳ диҳад дар мазоқ

چاشنی صلح دهد در مذاق

Ҷанги ту эй дилбари хуши ҷанги ман

جنگ تو ای دلبر خوش جنگ من

Он ғазал мавлавӣаст ин ки гуфт

آن غزل مولوی است این که گفت

Пиштро эй санамами шнги ман

پیشترآ ای صنمم شنگ من