Шуд гулистони хорхори ман ба ман

شد گلستان خارخار من به من

Гӯи напардозади баҳори ман ба ман

گو نپردازد بهار من به من

Ман ғамашро ғмгсор худ кунам

من غمش را غمگسار خود کنم

Гар насозад ғмгсори ман ба ман

گر نسازد غمگسار من به من

Чашм он дорам ки нагузорад зи лутф

چشم آن دارم که نگذارد ز لطف

Чашми пуркори ту кори ман ба ман

چشم پرکار تو کار من به من

Сахт май тарсам ки он бидодгар

سخت می ترسم که آن بیدادگر

Вогузоради ихтиёри ман ба ман

واگذارد اختیار من به من

намекунад чун буии гул дар ҷайби гул

می کند چون بوی گل در جیب گل

Саркашиҳо дар канори ман ба ман

سرکشی ها در کنار من به من

Сабз шуд дар оташи сӯзони сапанд

سبز شد در آتش سوزان سپند

Раҳм кун эй навбаҳори ман ба ман

رحم کن ای نوبهار من به من

Кас ба ман дар заъф натавонад расед

کس به من در ضعف نتواند رسید

намекунад сабқати ғубори ман ба ман

می کند سبقت غبار من به من

Гирди ман бар осмон хоҳад расед

گرد من بر آسمان خواهد رسید

намерасадгар шаҳсавори ман ба ман

می رسد گر شهسوار من به من

Шуд ғубори ман фалаки сайр ва ҳануз

شد غبار من فلک سیر و هنوز

Кор дорад рӯзгори ман ба ман

کار دارد روزگار من به من

Ноз шабнам мекунад бар барги гул

ناز شبنم می کند بر برگ گل

Дидаи шаби зиндаи дори ман ба ман

دیده شب زنده دار من به من

Оҳи сарду ранги зардӣ монда аст

آه سرد و رنگ زردی مانده است

Соиб аз боғу баҳори ман ба ман

صائب از باغ و بهار من به من