Ман ки дар фирдавси афтодам ба нақд аз ёд ӯ

من که در فردوس افتادم به نقد از یاد او

Бениёзам аз таманнои биҳишти обод ӯ

بی نیازم از تمنای بهشت آباد او

Аз сари куну макон озод бархезад чу сарв

از سر کون و مکان آزاد برخیزد چو سرو

Бар сар ҳар кас ки уфтад сояи шамшод ӯ

بر سر هر کس که افتد سایه شمشاد او

Рутбаи бедод ӯ болотрст аз илтифот

رتبه بیداد او بالاترست از التفات

Вой бар он кас ки дорад шиква аз бедод ӯ

وای بر آن کس که دارد شکوه از بیداد او

Одами мискин ба як хомӣ ки дар фирдавс кард

آدم مسکین به یک خامی که در فردوس کرد

Чок шуд чун донаи гандуми дили авлод ӯ

چاک شد چون دانه گندم دل اولاد او

наметавонад дод соиби осмонро хокмол

می تواند داد صائب آسمان را خاکمال

Ҳар киро бар кӯҳ бошад пушт аз имдод ӯ

هر که را بر کوه باشد پشت از امداد او