Дида равшан мешавад аз хати анбари ёр ӯ

دیده روشن می شود از خط عنبر یار او

Май баради занг аз дили ойӣнаҳо зангор ӯ

می برد زنگ از دل آیینه ها زنگار او

Ҷома фонӯс гардад пардаи шарму ҳаё

جامه فانوس گردد پرده شرم و حیا

БрФрўзд аз шароби лаъл чун рухсор ӯ

برفروزد از شراب لعل چون رخسار او

Кӯҳи тамкинаши забони банди фиғон ҳо гашта аст

کوه تمکینش زبان بند فغان ها گشته است

Барнаме ояд садо аз Кебек дар кҳсор ӯ

برنمی آید صدا از کبک در کهسار او

Аз хиромаши бас ки кайфият таровуш ме кунад

از خرامش بس که کیفیت تراوش می کند

Нақши пои ратл гарон мегардад аз рафтор ӯ

نقش پا رطل گران می گردد از رفتار او

Мо ба буи перҳан кардем чун ёқӯби сулҳ

ما به بوی پیرهن کردیم چون یعقوب صلح

Вақти чашмии хуш ки равшан гардад аз дидор ӯ

وقت چشمی خوش که روشن گردد از دیدار او

Бистари ором парвонааст хоби рӯзи шамъ

بستر آرام پروانه است خواب روز شمع

Вой бар он кас ки бедораст доими ёр ӯ

وای بر آن کس که بیدارست دایم یار او

Ҳар ки дорад нолае , соиб дар он кӯ муҳаррам аст

هر که دارد ناله ای، صائب در آن کو محرم است

Булбули хомӯшро раҳ нест дар гулзор ӯ

بلبل خاموش را ره نیست در گلزار او