Май дӯд ҳар каси зи худ берун ба истиқбол ӯ

می دود هر کس ز خود بیرون به استقبال او

Соя чун нақш қадам мемонад аз дунбол ӯ

سایه چون نقش قدم می ماند از دنبال او

Бас ки сарви қомат ӯ дилпазир афтода аст

بس که سرو قامت او دلپذیر افتاده است

Барнадорад дил ба рафтани об аз тимсол ӯ

برندارد دل به رفتن آب از تمثال او

Нақши пой ӯ ба хӯн бегуноҳон маҳзарӣ аст

نقش پای او به خون بی گناهان محضری است

Бас ки гардӣдааст хӯни ошиқони помол ӯ

بس که گردیده است خون عاشقان پامال او

Мо зи буии перҳани қонеъ ба ёд Юсуфем

ما ز بوی پیرهن قانع به یاد یوسفیم

Неъмат он бошад ки чашмӣ нест дар дунбол ӯ

نعمت آن باشد که چشمی نیست در دنبال او

Зоҳир аз шом ғарибонаст аҳволи ғариб

ظاهر از شام غریبان است احوال غریب

Ҳол дил пайдост аз зулфи парешони ҳол ӯ

حال دل پیداست از زلف پریشان حال او

Сикка то оварад дар зар рӯй , гардонид пушт

سکه تا آورد در زر روی، گردانید پشت

эй хушо ҷурмӣ ки узрӣ ҳаст дар дунбол ӯ

ای خوشا جرمی که عذری هست در دنبال او

Дар миёни пушт ва рӯй морогар фарқӣ буд

در میان پشت و روی ما را گر فرقی بود

Нест аз идбори гардуни фарқ то иқболи мо

نیست از ادبار گردون فرق تا اقبال ما

Шуд дар он кунҷи даҳан аз хурдаи бинии гӯшаи гир

شد در آن کنج دهن از خرده بینی گوشه گیر

Доғ дорад гӯшаи гирони ҷаҳонро хол ӯ

داغ دارد گوشه گیران جهان را خال او

Дастгоҳи бӯсаро зер нигин оварда аст

دستگاه بوسه را زیر نگین آورده است

Даст агар ёбам , ба дандон мекунам тбхол ӯ !

دست اگر یابم، به دندان می کنم تبخال او!

намекунад қолаби тиҳӣ то ҳасан гардонид рӯй

می کند قالب تهی تا حسن گردانید روی

Бар умеди ҷони нави ойӣна аз тимсол ӯ

بر امید جان نو آیینه از تمثال او

Чун масеҳои ҳиммат ҳар каси баланд афтода аст

چون مسیحا همت هر کس بلند افتاده است

Осмони соиб буд чун байзаи зери бол ӯ

آسمان صائب بود چون بیضه زیر بال او