Заҳри об зиндагонӣ мешавад дар ҷом ӯ

زهر آب زندگانی می شود در جام او

Нест фарқӣ дар миёни бӯсау дашном ӯ

نیست فرقی در میان بوسه و دشنام او

Қосидонро лаби зи пайғом забонӣ ме шавад

قاصدان را لب ز پیغام زبانی می شود

Номаи сарбаста аз ширинии пайғом ӯ

نامه سربسته از شیرینی پیغام او

Чун хати ънбрФшон , печу хами тори нигоҳ

چون خط عنبرفشان، پیچ و خم تار نگاه

Мӯ ба мӯ пайдост аз рухсораи глФом ӯ

مو به مو پیداست از رخساره گلفام او

намекунад аз тавқи қамарии ҳалқаи номи сарв ро

می کند از طوق قمری حلقه نام سرو را

Аз санавбари қоматон ҳар ҷо барояд ном ӯ

از صنوبر قامتان هر جا برآید نام او

намекунад занҷири ҷавҳари пора чун девонагон

می کند زنجیر جوهر پاره چون دیوانگان

зи иштиёқи хӯни ман шамшери хӯни ошом ӯ

ز اشتیاق خون من شمشیر خون آشام او

Олимӣ чун сояи зери пой ӯ афтода анд

عالمی چون سایه زیر پای او افتاده اند

То киро аз хок бардорад дили худком ӯ

تا که را از خاک بردارد دل خودکام او

Бар гирифторони раҳи андешаи парвози баст

بر گرفتاران ره اندیشه پرواز بست

Бас ки гӣрандааст чашми ҳалқаҳои дом ӯ

بس که گیرنده است چشم حلقه های دام او

ӣнқадари гӣрандагӣ дар хок ҳам мебӯдааст ?

اینقدر گیرندگی در خاک هم می بوده است؟

Моҳи натавонади гузаштан аз канори бом ӯ

ماه نتواند گذشتن از کنار بام او

Ҳар ки соиби ҳамчу маҷнӯн мешавад икрнги ишқ

هر که صائب همچو مجنون می شود یکرنگ عشق

Ҳар куҷои ваҳшӣ Ғаззолӣ ҳаст гардад ром ӯ

هر کجا وحشی غزالی هست گردد رام او