намехӯрд хӯни фароғати ташнаи озори ту

می خورد خون فراغت تشنه آزار تو

Даст аз даст масеҳо мекашад бемори ту

دست از دست مسیحا می کشد بیمار تو

Ним ҷонии доштами наздик лаб оварда ам

نیم جانی داشتم نزدیک لب آورده ام

Бар сар ҳарфаст агар ширинии гуфтори ту

بر سر حرف است اگر شیرینی گفتار تو

Бар сари иқбол бо ҳам гуфтугӯҳо карда анд

بر سر اقبال با هم گفتگوها کرده اند

Сояи боли ҳумо бо турраи дастори ту

سایه بال هما با طره دستار تو

Сарв май тарсам ки боли қамарёнро бишиканад

سرو می ترسم که بال قمریان را بشکند

Сахт май печад ба худ аз ғайрати рафтори ту

سخت می پیچد به خود از غیرت رفتار تو

Соиби ин тарзи суханро аз куҷо овардае ?

صائب این طرز سخن را از کجا آورده ای؟

Ханда бар гул мезанад рангинии ашъори ту

خنده بر گل می زند رنگینی اشعار تو