намезанад нохун ба дили хори сари девори ту

می زند ناخن به دل خار سر دیوار تو

Чун тамошое назар бардорад аз гулзори ту ?

چون تماشایی نظر بردارد از گلزار تو؟

Дил нагардад чун хароб аз ҷилваи мастонаи ?ут ?

دل نگردد چون خراب از جلوه مستانه ات؟

Нақши пои ратл гарон мегардад аз рафтори ту

نقش پا رطل گران می گردد از رفتار تو

Ҳар ки як паҳлу фитад , бо ӯ тараф гаштан хатост

هر که یک پهلو فتد، با او طرف گشتن خطاست

Барнаме ояд касе бо теғ бе зинҳори ту

برنمی آید کسی با تیغ بی زنهار تو

Чун даҳум аз шикваи дардисари туро , каз нозукӣ

چون دهم از شکوه دردسر ترا، کز نازکی

Гул гаронӣ мекунад бар гӯшаи дастори ту

گل گرانی می کند بر گوشه دستار تو

намешавад борӣки сарв аз рахнаи девори боғ

می شود باریک سرو از رخنه دیوار باغ

Чун ба сайр гулшан ояд сарви хуши рафтори ту

چون به سیر گلشن آید سرو خوش رفتار تو

Гар набошад бар дилати марги парасторони гарон

گر نباشد بر دلت مرگ پرستاران گران

наме тавон мард аз барои наргиси бемори ту

می توان مرد از برای نرگس بیمار تو

Мастии ҳасани турои паймонае дар кор нест

مستی حسن ترا پیمانه ای در کار نیست

Дидан ойӣна бошад соғари саршори ту

دیدن آیینه باشد ساغر سرشار تو

Хандаи гул дар гулӯӣ ғунча мегардад гиреҳ

خنده گل در گلوی غنچه می گردد گره

Чун ба шикарханда ояд лаъли гавҳарбори ту

چون به شکرخنده آید لعل گوهربار تو

Аз арақ тар мекунад ҳар рӯзи чандини перҳан

از عرق تر می کند هر روز چندین پیرهن

Моҳи канъон аз ҳиҷоби гармии бозори ту

ماه کنعان از حجاب گرمی بازار تو

Сайр чун бинад турои ошиқ , ки аз лағзандагӣ

سیر چون بیند ترا عاشق، که از لغزندگی

Дасту по гум мекунад назора аз рухсори ту

دست و پا گم می کند نظاره از رخسار تو

Чун насозад хонаи танги садафро синаи чок ?

چون نسازد خانه تنگ صدف را سینه چاک؟

Баҳр танагӣ мекунад бар гавҳари шҳўори ту

بحر تنگی می کند بر گوهر شهوار تو

Гар зи оби зиндагии лаб тар насозад давр нест

گر ز آب زندگی لب تر نسازد دور نیست

Ҳар киро дил зинда гардад соиб аз гуфтори ту

هر که را دل زنده گردد صائب از گفتار تو