Сад забон дар парда дорад ғунчаи хомӯши ту

صد زبان در پرده دارد غنچهٔ خاموش تو

Ҷӯш ғайрат мезанад хӯни баҳор аз ҷӯши ту

جوش غیرت می‌زند خون بهار از جوش تو

Бишиканад чун зулф , бозор батон сангдил

بشکند چون زلف، بازار بتان سنگدل

Кокул мишкӣн гузорад пой чун бар дӯши ту

کاکل مشکین گذارد پای چون بر دوش تو

Атсаи мағзи нофаро холӣ кунад аз буии машк

عطسه مغز نافه را خالی کند از بوی مشک

Остин чун брФшонди зулфи ънбрпўши ту

آستین چون برفشاند زلف عنبرپوش تو

Оби Хизр аз шарми рафтори ту бар ҷо хушк монад

آب خضر از شرم رفتار تو بر جا خشک ماند

Сарви по дар гул ки бошад то шавад ҳамдӯши ту ?

سرو پا در گل که باشد تا شود همدوش تو؟

Нӯшу неши олами сӯрат ба ҳам омехта аст

نوش و نیش عالَم صورت به هم آمیخته است

Заҳри хат дар чошнӣ дорад лаб чун нӯши ту

زهر خط در چاشنی دارد لب چون نوش تو

Ншأаҳ бе ҳушии ҳайрати баланд афтода аст

نشأهٔ بی‌هوشی حیرت بلند افتاده است

Кӣ ба ҳуш ояд зи ошӯби ҷазои мадҳуши ту ?

کی به هوش آید ز آشوبِ جزا مدهوش تو؟

Хотират аз шикваи мо кӣ парешон мешавад ?

خاطرت از شِکوهٔ ما کی پریشان می‌شود؟

Зулф пар кардааст аз ҳарфи парешони гӯши ту

زلف پر کرده است از حرف پریشان گوش تو

Ҳамчуи мижгон ҳар ду оламро ба ҳам андохта аст

همچو مژگان هر دو عالَم را به هم انداخته است

Аз ишоратҳои пинҳон , чашми бозигӯши ту

از اشارت‌های پنهان، چشم بازیگوش تو

Буии пероҳани з бе тобии гиребон май дард

بوی پیراهن ز بی‌تابی گریبان می‌درد

То чу гули чоки гиребон боз кард оғӯши ту

تا چو گل چاک گریبان باز کرد آغوش تو

Дар миёни гӯшу гавҳари нисбат дерина аст

در میان گوش و گوهر نسبت دیرینه است

Нест ҷои гуфтори соибро чаро дар гӯши ту ?

نیست جا گفتار صائب را چرا در گوش تو؟