эй баҳори офариниши хат чун райҳони ту

ای بهار آفرینش خط چون ریحان تو

Субҳи иди неки бахатони чеҳраи хандони ту

صبح عید نیک بختان چهره خندان تو

Гарчи дорад ид аз қурбониёни ҳайрони басӣ

گرچه دارد عید از قربانیان حیران بسی

намешавад чун дидаи қурбониёни ҳайрони ту

می شود چون دیده قربانیان حیران تو

Ҷой бар хубон шудааст аз шавкати ҳасани ту танг

جای بر خوبان شده است از شوکت حسن تو تنگ

Гули яке аз ғунча хусбонаст дар бустони ту

گل یکی از غنچه خسبان است در بستان تو

Юсуфи мисрӣ каз ӯ чашми ҷаҳонӣ равшан аст

یوسف مصری کز او چشم جهانی روشن است

Аз фаромӯшон буд дар гӯшаи зиндони ту

از فراموشان بود در گوشه زندان تو

Пои хоби олӯдаи домон саҳро ме кунад

پای خواب آلوده دامان صحرا می کند

Оҳӯӣ Ром кардаро гирои мижгони ту

آهوی رم کرده را گیرایی مژگان تو

То қиёмати поиш аз шодӣ наёяд бар замин

تا قیامت پایش از شادی نیاید بر زمین

Ҳар ки сарро гӯй созад дар хами чавгони ту

هر که سر را گوی سازد در خم چوگان تو

намедиҳандаш равшанони осмон дар дидаи ҷо

می دهندش روشنان آسمان در دیده جا

Аз замини гардӣ ки бармеи хезад аз ҷавлони ту

از زمین گردی که برمی خیزد از جولان تو

Зон буд пари гули гулистонат , ки аз ҳайрат шавад

زان بود پر گل گلستانت، که از حیرت شود

Дасти гулчини пой хоб олуд дар бустони ту

دست گلچین پای خواب آلود در بستان تو

Аз харидорон ба сими қалби Юсуф қонеъ аст

از خریداران به سیم قلب یوسف قانع است

Ҳар куҷои дукони кушояди ҳасан бо сомони ту

هر کجا دکان گشاید حسن با سامان تو

Аз раги гардани сари худ зуд бинад брснон

از رگ گردن سر خود زود بیند برسنان

Ҳар сабки мағзӣ ки гардани печад аз фармони ту

هر سبک مغزی که گردن پیچد از فرمان تو

Аз итоати бандагонро банда парвар ме кунӣ

از اطاعت بندگان را بنده پرور می کنی

намешавад фармонраво ҳар каси баради фармони ту

می شود فرمانروا هر کس برد فرمان تو

Дар сари кӯии ту доими фасли гулрезон буд

در سر کوی تو دایم فصل گلریزان بود

Бас ки май резади дили ушшоқ аз ҷавлони ту

بس که می ریزد دل عشاق از جولان تو

Чашмаи ҳайвони ҳамин як Хизрро сероб кард

چشمه حیوان همین یک خضر را سیراب کرد

Олимӣ сарсабз шуд аз чашмаи ҳайвони ту

عالمی سرسبز شد از چشمه حیوان تو

Бас ки домони ту рангин шуд зи хӯни ошиқон

بس که دامان تو رنگین شد ز خون عاشقان

Хорро сарпанҷа марҷон кунад домони ту

خار را سرپنجه مرجان کند دامان تو

намекунад чун ғунчаи танагии пӯст бар андом ӯ

می کند چون غنچه تنگی پوست بر اندام او

Ҳар ки зону таҳ кунад бар суфраи эҳсони ту

هر که زانو ته کند بر سفره احسان تو

Хок аз дасти гуҳарбори ту дарё гашта аст

خاک از دست گهربار تو دریا گشته است

Хӯшаи гавҳар ба доман мекунад деҳқони ту

خوشه گوهر به دامن می کند دهقان تو

Теғи ҷони бахши ту сарви ҷӯйбор зиндагӣ аст

تیغ جان بخش تو سرو جویبار زندگی است

Зинда ҷовид гардад ҳар ки шуд қурбони ту

زنده جاوید گردد هر که شد قربان تو

Гар шуд аз васфи ту оҷизи калаки соиб давр нест

گر شد از وصف تو عاجز کلک صائب دور نیست

Мавҷро сӯзади нафас дар баҳр бе поёни ту

موج را سوزد نفس در بحر بی پایان تو