намешавад равшани чароғ аз чеҳраи рангини ту

می شود روشن چراغ از چهره رنگین تو

Бимӣ аз куштан надорад шамъ бар болини ту

بیمی از کشتن ندارد شمع بر بالین تو

Мӯр ҳайҳотаст берун ояд аз дарёии шаҳд

مور هیهات است بیرون آید از دریای شهد

Сабзаи хат чун баромад аз лаби ширини ту ?

سبزه خط چون برآمد از لب شیرین تو؟

Ҷои силии нақши бандад бар изори нозукат

جای سیلی نقش بندد بر عذار نازکت

Домани гули ҳамчуи шабнам гар шавад болини ту

دامن گل همچو شبنم گر شود بالین تو

Бар фалак аз ҳола оғӯш гардад ҷои танг

بر فلک از هاله آغوش گردد جای تنگ

Бадар гардад аз саворӣ чун ҳилоли зини ту

بدر گردد از سواری چون هلال زین تو

Гарчи мстри монеъ аз ҷавлон нагардад хома ро

گرچه مسطر مانع از جولان نگردد خامه را

Хушк мегардад нигоҳ аз ҷабҳаи парчини ту

خشک می گردد نگاه از جبهه پرچین تو

Оҷиз аз нашав ва намо гаштааст чун рагҳои санг

عاجز از نشو و نما گشته است چون رگهای سنگ

Сабзаи умеди мо аз пилаи тамкини ту

سبزه امید ما از پله تمکین تو

Мӯр аз иқбол сулаймон мешавад ширини сухан

مور از اقبال سلیمان می شود شیرین سخن

Бол шӯҳрат медиҳад гуфторро таҳсини ту

بال شهرت می دهد گفتار را تحسین تو

Рутбаи фикри турои соиб урӯҷ дигараст

رتبه فکر ترا صائب عروج دیگرست

намекунад таҳсини худ ҳар кас кунад таҳсини ту

می کند تحسین خود هر کس کند تحسین تو