Аз кадомин боғи сӯзади ошиқи шайдои ту ?

از کدامین باغ سوزد عاشق شیدای تو؟

Пеш якдигар назарбозанд сар то пои ту

پیش یکدیگر نظربازند سر تا پای تو

Сарвҳо чун сабза хобида меояд ба чашм

سروها چون سبزه خوابیده می آید به چشم

Дар гулистонӣ ки гардад ҷилвагар болои ту

در گلستانی که گردد جلوه گر بالای تو

Тӯтӣонро ҳамчуи мағз писта гирад дар шукр

طوطیان را همچو مغز پسته گیرد در شکر

Чун табассум рез гардад лаъли шкрхои ту

چون تبسم ریز گردد لعل شکرخای تو

Аз гул хуршед гирад оташи хиҷлати гулоб

از گل خورشید گیرد آتش خجلت گلاب

Чун барафрӯзад з май рухсораи ҳмрои ту

چون برافروزد ز می رخساره حمرای تو

Сарвро аз тавқи қамарии ҳалқаҳо дар гӯш кард

سرو را از طوق قمری حلقه ها در گوش کرد

Дар чаман то ҷилва гар шуд қомати раънои ту

در چمن تا جلوه گر شد قامت رعنای تو