Аз гронҷонии гарон бар хотир дунё машав

از گرانجانی گران بر خاطر دنیا مشو

То тавон бардошти бории бор бар дилҳо машав

تا توان برداشت باری بار بر دلها مشو

То наме дар ҷӯйборат чун сабуӣ бода ҳаст

تا نمی در جویبارت چون سبوی باده هست

Бори дӯши халқ аз кӯтоҳи дастӣ ҳо машав

بار دوش خلق از کوتاه دستی ها مشو

То туоне гавҳар шҳўор шуд , аз фикри пуч

تا توانی گوهر شهوار شد، از فکر پوچ

Чун каф бе мағзи бори хотир дарё машав

چون کف بی مغز بار خاطر دریا مشو

Бодбонро киштии пурбор лангар ме кунад

بادبان را کشتی پربار لنگر می کند

Рӯҳро аз неъмати алвони ҳиноӣ по машав

روح را از نعمت الوان حنای پا مشو

Ҷамъ кун чун ғунчаи авроқи дил аз чини ҷабин

جمع کن چون غنچه اوراق دل از چین جبین

Чун гул бе дарди харҷи ханда биҷо машав

چون گل بی درد خرج خنده بیجا مشو

Аз ҷаҳони об ва гул бигузар сабк чун гирдбод

از جهان آب و گل بگذر سبک چون گردباد

Чун раҳи хобидаи бори хотир саҳро машав

چون ره خوابیده بار خاطر صحرا مشو

Ху ба суҳбат кардаро танҳоӣ аз мардум балост

خو به صحبت کرده را تنهایی از مردم بلاست

Ху ба танҳоӣ кун аз ҳмсҳбтон танҳо машав

خو به تنهایی کن از همصحبتان تنها مشو

Рӯз агар шани бзргиҳости домангири ту

روز اگر شان بزرگیهاست دامنگیر تو

Дар дили шаби ғофил аз дарюза дилҳо машав

در دل شب غافل از دریوزه دلها مشو

Аз саҳархезӣ расад шабнам ба васли офтоб

از سحرخیزی رسد شبنم به وصل آفتاب

Чашм бигушо , ғофил аз бедорӣ шабҳо машав

چشم بگشا، غافل از بیداری شبها مشو

Ҳар чаҳ дар офоқ бошад ҳаст дар анфуси тамом

هر چه در آفاق باشد هست در انفس تمام

Сайр кун дар хештани соиби ҷаҳон паймо машав

سیر کن در خویشتن صائب جهان پیما مشو