Ғофил аз доғи ҷунун эй дида равшан машав

غافل از داغ جنون ای دیده روشن مشو

Гар раҳои чашми дории ғофил аз равзан машав

گر رهایی چشم داری غافل از روزن مشو

Домани рустам ба дасти ҷазбаи сӯии хеши каш

دامن رستم به دست جذبه سوی خویش کش

Дили ниҳоди ин чаҳ торик чун бежан машав

دل نهاد این چه تاریک چون بیژن مشو

Гар начинӣ хӯшае , чун мӯр бар чини дона Эй

گر نچینی خوشه ای، چون مور بر چین دانه ای

Дасту домони тиҳии зинҳори азин хирман машав

دست و دامان تهی زنهار ازین خرمن مشو

Ин сияҳи корони сазовор тавваҷуҳ нестанд

این سیه کاران سزاوار توجه نیستند

Пеши ин трдомнони ойӣна равшан машав

پیش این تردامنان آیینه روشن مشو

Эҳтиёт аз кафи мада ҳар чанд дар роҳи ҳақӣ

احتیاط از کف مده هر چند در راه حقی

Ҳамчуи Мӯсо беАсо дар водӣ эмин машав

همچو موسی بی عصا در وادی ایمن مشو

Бош зери чарх то ойӣна ?ут дорад ғубор

باش زیر چرخ تا آیینه ات دارد غبار

Чун шудӣ равшан , ғубори хотир гулхан машав

چون شدی روشن، غبار خاطر گلخن مشو

Домани аҳли таҷарруд бо гронҷонии мгир

دامن اهل تجرد با گرانجانی مگیر

Бар масеҳои сбкрўи бор чун сӯзан машав

بر مسیحای سبکرو بار چون سوزن مشو

Хӯни фосид дар бадани оҳани рубои нштрст

خون فاسد در بدن آهن ربای نشترست

Неши мардуми барнамеи тобии раг гардан машав

نیش مردم برنمی تابی رگ گردن مشو

Ҷамъ кун чун шабнами гули по ба домони адаб

جمع کن چون شبنم گل پا به دامان ادب

Аз нигоҳи хираи гулро хор пероҳан машав

از نگاه خیره گل را خار پیراهن مشو

Обрӯе нест дар гулзори абри хушк ро

آبرویی نیست در گلزار ابر خشک را

Чун надории чашмтар , дар ҳалқа шеван машав

چون نداری چشم تر، در حلقه شیون مشو

Шикваносозӣ гардун ба аҳл дил мабар

شکوه ناسازی گردون به اهل دل مبر

Юсуфи гули перҳанро хор пероҳан машав

یوسف گل پیرهن را خار پیراهن مشو

Бар чароғи мо каз ӯ чашми ҷаҳонӣ равшан аст

بر چراغ ما کز او چشم جهانی روشن است

То тавон фонӯс шуд , эй сангдил доман машав

تا توان فانوس شد، ای سنگدل دامن مشو

Ҷустуҷӯи соиб ба ҷое май расонади хеш ро

جستجو صائب به جایی می رساند خویش را

Ҳар қадар сахтӣ бибинӣ суст дар рафтан машав

هر قدر سختی ببینی سست در رفتن مشو