Чу биншинад , шавад сад кӯҳ тамкин ҳамнишин бо ӯ

چو بنشیند، شود صد کوه تمکین همنشین با او

Чу бархезад зи ҷо , аз ҷой бархезад замин бо ӯ

چو برخیزد ز جا، از جای برخیزد زمین با او

зи файзи доғи савдои дом ва дад шуд ром бо маҷнӯн

ز فیض داغ سودا دام و دد شد رام با مجنون

Сулаймон мешавад ҳар кас ки бошад ин нигин бо ӯ

سلیمان می شود هر کس که باشد این نگین با او

Назар бо соиди симаши чароғи субҳро монад

نظر با ساعد سیمش چراغ صبح را ماند

براردгар яди Байзои сар аз як остин бо ӯ

برآرد گر ید بیضا سر از یک آستین با او

Лаби даъвӣ гушӯдан медиҳад ёдии з бе мағзӣ

لب دعوی گشودن می دهد یادی ز بی مغزی

Садафи лаб баста бошад то буд дар смин бо ӯ

صدف لب بسته باشد تا بود در ثمین با او

Моли хоҷаи мумсик ба занбӯр асал монад

مآل خواجه ممسک به زنبور عسل ماند

Ки нешӣ монад аз сдхонаҳи пурангабин бо ӯ

که نیشی ماند از صدخانه پرانگبین با او

Ман аз шарҳи парешони ҳолеи дили оҷизами соиб

من از شرح پریشان حالی دل عاجزم صائب

Ба сргўшӣ магар гуяд ду зулфи анбарин бо ӯ

به سرگوشی مگر گوید دو زلف عنبرین با او