Хати шбрнг бо лаъли лаб ҷонон занад паҳлу

خط شبرنگ با لعل لب جانان زند پهلو

Зиҳии зулмат ки бо сарчашма ҳайвон занад паҳлу

زهی ظلمت که با سرچشمه حیوان زند پهلو

зи раъноеи қадаши нозуки ниҳолонро хаҷал дорад

ز رعنایی قدش نازک نهالان را خجل دارد

Ки мисра чун баланд афтод бо девон занад паҳлу

که مصرع چون بلند افتاد با دیوان زند پهلو

Машав чун абри ғофил дар баҳор аз гўҳроФшонӣ

مشو چون ابر غافل در بهار از گوهرافشانی

Ки бо дарёии раҳмати дида гирён занад паҳлу

که با دریای رحمت دیده گریان زند پهلو

зи хўдкомӣ ба хӯн хӯрдани саромади рӯзгори ман

ز خودکامی به خون خوردن سرآمد روزگار من

Ки дили носоз чун афтод бо пайкон занад паҳлу

که دل ناساز چون افتاد با پیکان زند پهلو

Ба чашми ин роҳро сркн агар бенаӣии дорӣ

به چشم این راه را سرکن اگر بیناییی داری

Ки хори ин биёбон бар саф мижгон занад паҳлу

که خار این بیابان بر صف مژگان زند پهلو

Муруввати монеъ аз навмидӣ хасмаст ориф ро

مروت مانع از نومیدی خصم است عارف را

Вагарна киште дорам ки бар тӯфон занад паҳлу

وگرنه کشتیی دارم که بر طوفان زند پهلو

Ба танҳои илм бар қалб лашкар мезанад худ ро

به تنهایی علم بر قلب لشکر می زند خود را

Ниҳоли қомати ҷонон ба срўстон занад паҳлу

نهال قامت جانان به سروستان زند پهلو

Ба ишқи оҳанӣни бозу тараф шуд ақли азин ғофил

به عشق آهنین بازو طرف شد عقل ازین غافل

Ки гардад тўтё чун шиша бо санадон занад паҳлу

که گردد توتیا چون شیشه با سندان زند پهلو

Магардон рӯй аз теғи қазо чун бедилони соиб

مگردان روی از تیغ قضا چون بیدلان صائب

Ки дили сӣ пора чун гардид бар қуръон занад паҳлу

که دل سی پاره چون گردید بر قرآن زند پهلو