Замин аз ашки пуршӯрам ба тӯфон мезанад паҳлу

زمین از اشک پرشورم به طوفان می زند پهلو

зи оби гавҳараи соҳил ба Аммон мезанад паҳлу

ز آب گوهره ساحل به عمان می زند پهلو

Надорад кӯтаҳӣ дар дилрабоеи зулф азон ориз

ندارد کوتهی در دلربایی زلف ازان عارض

Ки мисра чун баланд уфтад ба девон мезанад паҳлу

که مصرع چون بلند افتد به دیوان می زند پهلو

зи фикри кокул ӯ хотири ошуфта Эй дорам

ز فکر کاکل او خاطر آشفته ای دارم

Ки ҳар мӯем ба сад хоб парешон мезанад паҳлу

که هر مویم به صد خواب پریشان می زند پهلو

зи хӯни куштагон парво надорад теғ бе бокаш

ز خون کشتگان پروا ندارد تیغ بی باکش

Ки мавҷи шӯх бар дарёӣ Аммон мезанад паҳлу

که موج شوخ بر دریای عمان می زند پهلو

Ғизоли ваҳшии ман чашми хоби олӯда Эй дорад

غزال وحشی من چشم خواب آلوده ای دارد

Ки аз шухии раги хобаш ба мижгон мезанад паҳлу

که از شوخی رگ خوابش به مژگان می زند پهلو

Ту аз беҷавҳарӣ бар ним ҷони хеш май ларзӣ

تو از بی جوهری بر نیم جان خویش می لرزی

Вагарнаи теғ ӯ бар об ҳайвон мезанад паҳлу

وگرنه تیغ او بر آب حیوان می زند پهلو

Дили саргаштаи ушшоқ чаҳ бошад пеши чавгонаш

دل سرگشته عشاق چه باشد پیش چوگانش

Хами зулфӣ ки бар хуршед тобон мезанад паҳлу

خم زلفی که بر خورشید تابان می زند پهلو

намегирад ба зоҳир гарчи дасти ман сари зулфаш

نمی گیرد به ظاهر گرچه دست من سر زلفش

зи дил паҳлу надуздӣдан ба эҳсон мезанад паҳлу

ز دل پهلو ندزدیدن به احسان می زند پهلو

Мадаи домони ишқ аз кафи сари шӯҳрат агар дорӣ

مده دامان عشق از کف سر شهرت اگر داری

Ки доғи ишқ бар хуршед тобон мезанад паҳлу

که داغ عشق بر خورشید تابان می زند پهلو

зи чашми бади худои хоки қаноатро нигаҳ дорад !

ز چشم بد خدا خاک قناعت را نگه دارد!

Ки хӯни онҷо ба неъматҳои алвон мезанад паҳлу

که خون آنجا به نعمت های الوان می زند پهلو

зи иқболи қаноати мӯри ман зер нигин дорад

ز اقبال قناعت مور من زیر نگین دارد

Кафи хокӣ ки бар малик сулаймон мезанад паҳлу

کف خاکی که بر ملک سلیمان می زند پهلو

Чаҳ хоҳад буд соиби нӯшханди он лаби ширин

چه خواهد بود صائب نوشخند آن لب شیرین

Ки ҳарфи талх ӯ бар шкрстон мезанад паҳлу

که حرف تلخ او بر شکرستان می زند پهلو