Ҳар ки чун шабнами гули пок буд гавҳар ӯ

هر که چون شبنم گل پاک بود گوهر او

Чаман оро кунад аз домани гули бистар ӯ

چمن آرا کند از دامن گل بستر او

Чашми бади даври зи мижгони сбкдсти ту бод !

چشم بد دور ز مژگان سبکدست تو باد!

Ки ба хӯни ду ҷаҳон сурх нашутур ӯ

که به خون دو جهان سرخ نشتر او

Ҳар киро барқи нигоҳ ту кунад хокистар

هر که را برق نگاه تو کند خاکستر

Оташи тавр тавон ёфт зи хокистар ӯ

آتش طور توان یافت ز خاکستر او

Лаби теғӣ ки лаби захмии азу тар нашавад

لب تیغی که لب زخمی ازو تر نشود

Решаи сабза зангор шавад ҷавҳар ӯ

ریشه سبزه زنگار شود جوهر او

Ишқи пуршӯри ту дарёии гиромӣ гуҳарӣ аст

عشق پرشور تو دریای گرامی گهری است

Ки сияҳи бахтии ушшоқ буд анбар ӯ

که سیه بختی عشاق بود عنبر او

Сари хуршед азон дар хам на чавгон аст

سر خورشید ازان در خم نه چوگان است

Ки расонади рухи зардӣ ба ғубор дар ӯ

که رساند رخ زردی به غبار در او

Чарх агар авди марои сӯхт , ба худ нуқсон кард

چرخ اگر عود مرا سوخت، به خود نقصان کرد

Сард шуд гармии ҳангома на миҷмар ӯ

سرد شد گرمی هنگامه نه مجمر او

Ҳар ки дар мавсими гули бода гулгун нахурд

هر که در موسم گل باده گلگون نخورد

намешавад чун зари гул , қисмати оташи зар ӯ

می شود چون زر گل، قسمت آتش زر او

Умри шерозаи гулҳои чаман даҳ рӯзаст

عمر شیرازه گلهای چمن ده روزست

Хуррами он гул ки парешон нашавад дафтар ӯ

خرم آن گل که پریشان نشود دفتر او

Нест махсӯси дили ошуфтаи димоғии соиб

نیست مخصوص دل آشفته دماغی صائب

Ғунча Эй нест парешон нашавад дафтар ӯ

غنچه ای نیست پریشان نشود دفتر او