Чашмро хира кунад партави зебои ту

چشم را خیره کند پرتو زیبایی تو

Ман ва аз даври тамошои тамошоеи ту

من و از دور تماشای تماشایی تو

Дар риёзӣ ки ту бошӣ , ба назар ме ояд

در ریاضی که تو باشی، به نظر می آید

Сарв чун сабзаи хобидаи зи раъноеи ту

سرو چون سبزه خوابیده ز رعنایی تو

Соя набӯд зи латофати қади раънои туро

سایه نبود ز لطافت قد رعنای ترا

Нест як сарви дарин боғ ба яктоеи ту

نیست یک سرو درین باغ به یکتایی تو

Ҳаргиз аз шарм дар ойӣна надидӣ худ ро

هرگز از شرم در آیینه ندیدی خود را

Юсуфӣ нест дарин Миср ба танҳои ту

یوسفی نیست درین مصر به تنهایی تو

Аз нигоҳӣ ки ба дунбол кунад машк шавад

از نگاهی که به دنبال کند مشک شود

Хӯн ба ҳар дил ки кунад оҳӯии саҳройии ту

خون به هر دل که کند آهوی صحرایی تو

Бар сари мансаби парвона чаҳ хӯнҳо ме шуд

بر سر منصب پروانه چه خونها می شد

Шамъ медошт агар анҷумани орои ту

شمع می داشت اگر انجمن آرایی تو

Сари басари Зуҳраи ҷабинони ҷаҳон чун анҷум

سر بسر زهره جبینان جهان چون انجم

Маҳв дар қулзум нуранд зи пайдоеи ту

محو در قلزم نورند ز پیدایی تو

Тӯтӣиро ки ба ширин суханӣ машҳураст

طوطیی را که به شیرین سخنی مشهورست

Ғӯта дар заҳр диҳад ғайрат гуёе ту

غوطه در زهر دهد غیرت گویایی تو

намекунад холи лаби чашмаи кавсари ризвон

می کند خال لب چشمه کوثر رضوان

Гар ба фирдавс равад ошиқи савдоеи ту

گر به فردوس رود عاشق سودایی تو

Мӯ ба мӯ чун мижаи аҳволи маро май доне

مو به مو چون مژه احوال مرا می دانی

Нашавад хоби гарони пардаи бенаии ту

نشود خواب گران پرده بینایی تو

Соиб аз шарм надидӣ рух ӯро ҳаргиз

صائب از شرم ندیدی رخ او را هرگز

Як назар боз надидам ба шикебеи ту

یک نظر باز ندیدم به شکیبایی تو