Кӣ дўбин мешавад аз сояи тамошоеи сарв ?

کی دوبین می شود از سایه تماشایی سرو؟

Ҳар сияҳ рӯ нашавад пардаи яктоеи сарв

هر سیه رو نشود پرده یکتایی سرو

Нашавад дидаи ҳақи байни дўдл аз касрати халқ

نشود دیده حق بین دودل از کثرت خلق

Чаҳ халал мерасад аз барг ба яктоеи сарв ?

چه خلل می رسد از برگ به یکتایی سرو؟

Ҳасани гулҳои чамани по ба рикобаст тамом

حسن گلهای چمن پا به رکاب است تمام

Пой барҷост мухиллади чамани орои сарв

پای برجاست مخلد چمن آرایی سرو

Аз сарафрозӣ ҳасанаст на аз кӯтоҳӣ

از سرافرازی حسن است نه از کوتاهی

Ба замин гар накушуд домани раъноеи сарв

به زمین گر نکشد دامن رعنایی سرو

Ду се рӯзӣаст назарбозии булбул бо гул

دو سه روزی است نظربازی بلبل با گل

Дар хазони сабз буд бахти тамошоеи сарв

در خزان سبز بود بخت تماشایی سرو

Сафари олами боло ба қадам натавон кард

سفر عالم بالا به قدم نتوان کرد

Монеъ нашав ва намо нест гарони поеи сарв

مانع نشو و نما نیست گران پایی سرو

Зон мубаддил накунад ҷомаи худро ҳаргиз

زان مبدل نکند جامه خود را هرگز

Каз тани хеш буд ҷомаи зебои сарв

کز تن خویش بود جامه زیبایی سرو

Дасти озодау дарюзаи ҳоҷат , ҳайҳот

دست آزاده و دریوزه حاجت، هیهات

Брнёиди зи бағали панҷаи гирои сарв

برنیاید ز بغل پنجه گیرایی سرو

намешавад дидаи вар аз файзи назарбозони ҳасан

می شود دیده ور از فیض نظربازان حسن

Қамарӣ аз тавқ буд дидаи бенаии сарв

قمری از طوق بود دیده بینایی سرو

Дил озода нагардад зи гирифторони боз

دل آزاده نگردد ز گرفتاران باز

Кам з қамарӣ нашавад ваҳшати танҳои сарв

کم ز قمری نشود وحشت تنهایی سرو

Ростии пеша худ кун ки буд сабзи мудом

راستی پیشه خود کن که بود سبز مدام

Маҷлиси афрӯзии шамъу чамани орои сарв

مجلس افروزی شمع و چمن آرایی سرو

Нафаси сарди хазон бод баҳораст ӯ ро

نفس سرد خزان باد بهارست او را

Нест дар боғи ниҳолӣ ба шикебеи сарв

نیست در باغ نهالی به شکیبایی سرو

Гар занад бо қад ӯ лофи ръўнт , аз оҳ

گر زند با قد او لاف رعونت، از آه

намекунам фохтае ҷомаи миноеи сарв

می کنم فاخته ای جامه مینایی سرو

Осмон дар назари ҳиммати мардон паст аст

آسمان در نظر همت مردان پست است

Нарасад сабзаи хобида ба раъноеи сарв

نرسد سبزه خوابیده به رعنایی سرو

Коҳилони санги раҳ грмрўон ме гирданд

کاهلان سنگ ره گرمروان می گردند

Ки замин гир шавад оби зи ҳампоеи сарв

که زمین گیر شود آب ز همپایی سرو

Соиб аз олами боло ба ту файзӣ нарасад

صائب از عالم بالا به تو فیضی نرسد

То чу қамарӣ нашӯй волау шайдоеи сарв

تا چو قمری نشوی واله و شیدایی سرو