Аз сари кӯии қаноат ба дар шоҳи Марв

از سر کوی قناعت به در شاه مرو

Чун хасисони зи паии молу зару ҷоҳи Марв

چون خسیسان ز پی مال و زر و جاه مرو

Шаб тораст ҷаҳон , сим ва зараст оташи он

شب تارست جهان، سیم و زرست آتش آن

Гар нае хом ба ҳар оташӣ аз роҳи Марв

گر نه ای خام به هر آتشی از راه مرو

Туъма хок шуд аз пастии ҳиммати қорун

طعمه خاک شد از پستی همت قارون

Зери хоки сияҳ аз ҳиммати кӯтоҳи Марв

زیر خاک سیه از همت کوتاه مرو

Чоҳи ин бодия аз нақш қадам бештараст

چاه این بادیه از نقش قدم بیشترست

Бе чароғи дили огоҳ ба ин роҳи Марв

بی چراغ دل آگاه به این راه مرو

Гули пажмурда ба нзҳтгаҳ фирдавс мабар

گل پژمرده به نزهتگه فردوس مبر

Рӯй ношстаҳ ба девони саҳаргоҳи Марв

روی ناشسته به دیوان سحرگاه مرو

Домани фарди равони гир агар ҳақи талабӣ

دامن فرد روان گیر اگر حق طلبی

Ба садои ҷараси қофила аз роҳи Марв

به صدای جرس قافله از راه مرو

Дар рикоби илми оҳ буд фатҳу зафар

در رکاب علم آه بود فتح و ظفر

Ба масофӣ ки рӯй бе илми оби Марв

به مصافی که روی بی علم آب مرو

Сайқал он нест ки бар оина бедод кунад

صیقل آن نیست که بر آینه بیداد کند

Зери шамшери аҷал аз сари икроҳи Марв

زیر شمشیر اجل از سر اکراه مرو

Соиб аз домани озодаи равони дасти мадор

صائب از دامن آزاده روان دست مدار

Ба нишони қадами қофила аз роҳи Марв

به نشان قدم قافله از راه مرو