Аннан ба тӯл амл додае дареғ аз ту

عنان به طول امل داده ای دریغ از تو

Ба кӯчаи ғалати афтодае дареғ аз ту

به کوچه غلط افتاده ای دریغ از تو

Дилӣ ки ҳар ду ҷаҳони рӯнамоӣ ӯ нашавад

دلی که هر دو جهان رونمای او نشود

Ба ҳеҷу пучи з каф додае дареғ аз ту

به هیچ و پوچ ز کف داده ای دریغ از تو

Чу сарв бо ҳамаи борӣ ки бастае бар дил

چو سرو با همه باری که بسته ای بر دل

Дилат хушаст ки озодае дареғ аз ту

دلت خوش است که آزاده ای دریغ از تو

Барои хурдаи саҳлӣ ки меравад бар бод

برای خرده سهلی که می رود بر باد

Ғамин чу ғунча накушодае дареғ аз ту

غمین چو غنچه نگشاده ای دریغ از تو

Фитодааст мукаррари зи чашми мо дунё

فتاده است مکرر ز چشم ما دنیا

Азин фитодаи ту афтодае дареғ аз ту

ازین فتاده تو افتاده ای دریغ از تو

Ба маҳфилӣ ки адаби по ба эҳтиёт наад

به محفلی که ادب پا به احتیاط نهد

Аннани гусастатар аз бодае дареғ аз ту

عنان گسسته تر از باده ای دریغ از تو

Дарин чаман ки гул аз шавқ об ме гардад

درین چمن که گل از شوق آب می گردد

Чу оби оинаи устодае дареғ аз ту

چو آب آینه استاده ای دریغ از تو

Дар умед ки ҳаргиз набастае бар халқ

در امید که هرگز نبسته ای بر خلق

Ба рӯй соиб накушодае дареғ аз ту

به روی صائب نگشاده ای دریغ از تو