Чаҳ дили кушоядам аз боғу бӯстон бе ту ?

چه دل گشایدم از باغ و بوستان بی تو؟

Ки шуд зи тнгдлии ғунчаи гулистон бе ту

که شد ز تنگدلی غنچه گلستان بی تو

Хабар ба оина май гирам аз нафас ҳар дам

خبر به آینه می‌گیرم از نفس هر دم

Ба зиндагӣ шудаам бас ки бадгумон бе ту

به زندگی شده‌ام بس که بدگمان بی تو

зи ҷунбиши нафасам чун ҷараси фиғони хезад

ز جنبش نفسم چون جرس فغان خیزد

зи бас ки дар даҳанам хушк шуд забон бе ту

ز بس که در دهنم خشک شد زبان بی تو

Чу тухми сӯхта каз хок барнаме ояд

چو تخم سوخته کز خاک برنمی‌آید

Гиреҳ шудааст марои ҳарф дар даҳон бе ту

گره شده است مرا حرف در دهان بی تو

Ба пои бӯс ту хоҳад расед ҳамчуи рикоб

به پای بوس تو خواهد رسید همچو رکاب

Чунин ки рафтаи зи кафи ашкро Аннан бе ту

چنین که رفته ز کف اشک را عنان بی تو

Биёу сулҳи даҳ ин дили рамидаро бо тан

بیا و صلح ده این دل رمیده را با تن

Ки бар ҷиноҳи сафар аз лабаст ҷон бе ту

که بر جناح سفر از لب است جان بی تو

Яке ҳазор кунам шӯри андалебон ро

یکی هزار کنم شور عندلیبان را

Агар рӯм ба тамошои гулистон бе ту

اگر روم به تماشای گلستان بی تو

Замини зи пораи дили лола зор ме гардад

زمین ز پاره دل، لاله زار می‌گردد

Агар чу ғунчаи гули вокнми даҳон бе ту

اگر چو غنچه گل واکنم دهان بی تو

Чунон ки лола гирифтааст доғро ба миён

چنان که لاله گرفته است داغ را به میان

Гирифтаи доғи маро дар миёни чунон бе ту

گرفته داغ مرا در میان چنان بی تو

Ба тавқи фохтау сарв агар назар фиканам

به طوق فاخته و سرو اگر نظر فکنم

Чу тир май ҷаҳд аз ҳалқаи камон бе ту

چو تیر می‌جهد از حلقه کمان بی تو

Гриўаҳҳост зи гирди малол дар роҳаш

گریوه‌هاست ز گرد ملال در راهش

Агар ба лаб нарасад ҷони нотавон бе ту

اگر به لب نرسد جان ناتوان بی تو

Амон намедиҳадам ҳамчуи теғи заҳролӯд

امان نمی‌دهدم همچو تیغ زهرآلود

Агар ба соя сарвӣ кунам макон бе ту

اگر به سایه سروی کنم مکان بی تو

Ба корвони сбксири ашк кӯча диҳад

به کاروان سبکسیر اشک کوچه دهد

Агар кушода шавад чашми хўнФшон бе ту

اگر گشاده شود چشم خونفشان بی تو

Занад чаҳ об бар оташи шароби лаъли маро ?

زند چه آب بر آتش شراب لعل مرا؟

Каз об Хизр фитад оташам ба ҷон бе ту

کز آب خضر فتد آتشم به جان بی تو

Азон лаби шаккарини ҳамчуи не маро бинавоз

ازان لب شکرین همچو نی مرا بنواز

Ки нолааст марои мағзи устихон бе ту

که ناله است مرا مغز استخوان بی تو

Бағали кушода ба шамшер май дӯд чун захм

بغل گشاده به شمشیر می‌دود چون زخم

Расидаи соиби бедили зи бас ба ҷон бе ту

رسیده صائب بیدل ز بس به جان بی تو