Машав чу мавҷи шлоин ба ҳар канор ва бирав

مشو چو موج شلاین به هر کنار و برو

Каманди тӯли амлро фароҳами ор ва бирав

کمند طول امل را فراهم آر و برو

Ҷаҳони тира на ҷой спидкорон аст

جهان تیره نه جای سپیدکاران است

Сабки зи дили нафасӣ чун саҳар барор ва бирав

سبک ز دل نفسی چون سحر برآر و برو

Бирез барги таъаллуқи зи худ мсиҳоўор

بریز برگ تعلق ز خود مسیحاوار

Сари сипеҳр ба зери қадами дрор ва бирав

سر سپهر به زیر قدم درآر و برو

Қимор ишқ надорад надомат аз дунбол

قمار عشق ندارد ندامت از دنبال

Бибоз ҳар ду ҷаҳонро дарин қимор ва бирав

بباز هر دو جهان را درین قمار و برو

Нисор туаст ҳамаи ганҷҳои рӯй замин

نثار توست همه گنج های روی زمین

Машав муқайяди симу зари нисор ва бирав

مشو مقید سیم و زر نثار و برو

Макун чу шамъ ба як хонаи умри худро сарф

مکن چو شمع به یک خانه عمر خود را صرف

Чу офтоб ба ҳар ҷо сиррӣ бидор ва бирав

چو آفتاب به هر جا سری بدار و برو

Ҷаҳони шикор ва ту чун барқ бар ҷиноҳи сафар

جهان شکار و تو چون برق بر جناح سفر

Бигир рони кабобии азин шикор ва бирав

بگیر ران کبابی ازین شکار و برو

Чу пеш рӯй ту ояд ҳар ончӣ май корӣ

چو پیش روی تو آید هر آنچه می کاری

Макун нигоҳ ба дунболи худ , бакор ва бирав

مکن نگاه به دنبال خود، بکار و برو

Чу рафтан аз сари кӯй вуҷӯд ночораст

چو رفتن از سر کوی وجود ناچارست

Чу шамъ , мотами худ пештар бидор ва бирав

چو شمع، ماتم خود پیشتر بدار و برو

зи интизори макаши тоирони қудсӣ ро

ز انتظار مکش طایران قدسی را

Сиррии зи байзаи дарин ошёни бро ва бирав

سری ز بیضه درین آشیان برآ و برو

Ба як рафиқ мувофиқ бисоз дар олам

به یک رفیق موافق بساز در عالم

Мунофиқони ҷаҳонро ба ҳам гузор ва бирав

منافقان جهان را به هم گذار و برو

зи лолаи зор ҷаҳон нест ҳосилии ҷузи доғ

ز لاله زار جهان نیست حاصلی جز داغ

Мабанд дил ба тамошои лолаи зор ва бирав

مبند دل به تماشای لاله زار و برو

Насими Мисри талабкори пок чашмон аст

نسیم مصر طلبکار پاک چشمان است

Сифеди сози назарро зи интизор ва бирав

سفید ساز نظر را ز انتظار و برو

Машав муқайяди вайронаи ҷаҳон чун сайл

مشو مقید ویرانه جهان چون سیل

Сабки ду пои таъаллуқ ( з ) гул барор ва бирав

سبک دو پای تعلق (ز) گل برآر و برو

зи файз бе самарии сарви фориғ аз санг аст

ز فیض بی ثمری سرو فارغ از سنگ است

Ба барги сабз қаноат кун аз ( баҳор ) ва бирав

به برگ سبز قناعت کن از (بهار) و برو

Замини поки дарин рӯзгор эксираст

زمین پاک درین روزگار اکسیرست

Марези донаи худро ба шӯраи зор ва бирав

مریز دانه خود را به شوره زار و برو

Ба қадари саъй , сафо ёфтанд роҳравон

به قدر سعی، صفا یافتند راهروان

Ба ҳар ду гоми дарин роҳи сари мхор ва бирав

به هر دو گام درین راه سر مخار و برو

Ҳазор захми намоён агар хурӣ бар дил

هزار زخم نمایان اگر خوری بر دل

Ба рӯй душмани хунхор худ меар ва бирав

به روی دشمن خونخوار خود میار و برو

Мабод давлати бедорро ба хоби диҳӣ

مباد دولت بیدار را به خواب دهی

Намак ба чашми гронхўоби худ фишор ва бирав

نمک به چشم گرانخواب خود فشار و برو

Чу мебаранд бихоҳӣ нахоҳӣ аз дастат

چو می برند بخواهی نخواهی از دستت

Бабўс нақди дил ва бар замини гузор ва бирав

ببوس نقد دل و بر زمین گذار و برو

Ҳарифи роҳзанони адам наме гардӣ

حریف راهزنان عدم نمی گردی

Ба зулф ӯ дилу дайн ва хирад сипор ва бирав

به زلف او دل و دین و خرد سپار و برو

Миёнҷӣ майу мино на кори санг буд

میانجی می و مینا نه کار سنگ بود

Дили мароу ғамашро ба ҳам гузор ва бирав

دل مرا و غمش را به هم گذار و برو

Ҷаҳони кироя дидан намекунад соиб

جهان کرایه دیدن نمی کند صائب

Чу ғунчаи сари зи гиребон бурун меар ва бирав

چو غنچه سر ز گریبان برون میار و برو

Ҷавоби он ғазаласт ин ки гуфт орифи рӯм

جواب آن غزل است این که گفت عارف روم

Ба ҳар замин ки рисии донае бакор ва бирав

به هر زمین که رسی دانه ای بکار و برو