Рӯзӣ ки писта дид лаби ҳамчуи қанд ӯ

روزی که پسته دید لب همچو قند او

Шуд хандаи заҳр дар даҳан ним ханд ӯ

شد خنده زهر در دهن نیم خند او

Лайлии вшӣ ки шӯриши саводӣ ман азуаст

لیلی وشی که شورش سوادی من ازوست

Як ҳалқааст чашми ғизол аз каманд ӯ

یک حلقه است چشم غزال از کمند او

Ҷон медиҳад ба наргиси бемори халқ ро

جان می دهد به نرگس بیمار خلق را

Исои дамӣ ки ман шудаам дардманд ӯ

عیسی دمی که من شده ام دردمند او

Аз лутфи ҳамчу ашк шавад оби пайкараш

از لطف همچو اشک شود آب پیکرش

Аз пардаҳои чашм буд гар паранд ӯ

از پرده های چشم بود گر پرند او

Ояд ба ранги сабзаи хобида дар назар

آید به رنگ سبزه خوابیده در نظر

Умри Хизр ба сояи срўблнд ӯ

عمر خضر به سایه سروبلند او

Юсуфи зи банди ишқи азиз замона шуд

یوسف ز بند عشق عزیز زمانه شد

Дил бад макун ки банда навозаст банд ӯ

دل بد مکن که بنده نوازست بند او

Аз чашмтар ба об расонанд ошиқон

از چشم تر به آب رسانند عاشقان

Бар ҳар замин ки пой гузорад саманд ӯ

بر هر زمین که پای گذارد سمند او

Хӯни ҳамчуи нофа дар ҷигараш машк ме шавад

خون همچو نافه در جگرش مشک می شود

Печад ба ҳар ғизол ки мишкӣни каманд ӯ

پیچد به هر غزال که مشکین کمند او

Он оташини изор ба гулзор чун равад

آن آتشین عذار به گلزار چون رود

Гулҳо кунанд хурдаи худро сапанд ӯ

گلها کنند خرده خود را سپند او

Ҳар чанд сайди лоғар ман нест куштанӣ

هر چند صید لاغر من نیست کشتنی

Навмед нестам зи нигоҳи кашанд ӯ

نومید نیستم ز نگاه کشند او

Соиб шудааст хонаи занбӯр сина ам

صائب شده است خانه زنبور سینه ام

Аз дстбозии мижаҳои баланд ӯ

از دستبازی مژه های بلند او