Шуд хати мшкбори аён аз изор ӯ

شد خط مشکبار عیان از عذار او

Ҷўҳрнмо шуд оина беғубор ӯ

جوهرنما شد آینه بی غبار او

Фурсат камаст давлати по дар рикоб ро

فرصت کم است دولت پا در رکاب را

Ғофил машав зи даври хати мшкбор ӯ

غافل مشو ز دور خط مشکبار او

Аз печу тоб ҳалқа кунад номи офтоб

از پیچ و تاب حلقه کند نام آفتاب

Хаттӣ ки гаштааст ба гирди изор ӯ

خطی که گشته است به گرد عذار او

Дар чорФсли сабзаи хати ту тоза аст

در چارفصل سبزه خط تو تازه است

Мавқуф вақт нест чу анбари баҳор ӯ

موقوف وقت نیست چو عنبر بهار او

Оҳ аз ғурури ҳасан ки дар рӯзгори хат

آه از غرور حسن که در روزگار خط

Дар хоб ноз мегузарад рӯзгор ӯ

در خواب ناز می گذرد روزگار او

Барги хазони расидаи шуморади Суҳайл ро

برگ خزان رسیده شمارد سهیل را

Ҳайронии ақиқи лаби обдор ӯ

حیرانی عقیق لب آبدار او

Домани зи суҳбати гул бехор ме кашад

دامن ز صحبت گل بی خار می کشد

Дар ҳар дилӣ ки реша кунад хорхор ӯ

در هر دلی که ریشه کند خارخار او

Чун зулфи даст дар камари айш ҳалқа кард

چون زلف دست در کمر عیش حلقه کرد

Ҳар кас ки рӯз кард шабӣ дар канор ӯ

هر کس که روز کرد شبی در کنار او

Холӣ намешавад з май лаълии соғараш

خالی نمی شود ز می لعلی ساغرش

Чун лола ҳар дилӣ ки буд доғдор ӯ

چون لاله هر دلی که بود داغدار او

Он сӯхтааст ишқ ки созад яке ҳазор

آن سوخته است عشق که سازد یکی هزار

Ҳар хурдаи шарар ки кунад ҷони нисор ӯ

هر خرده شرر که کند جان نثار او

Соиби ҳамин на доғи рухи лола ранг ӯст

صائب همین نه داغ رخ لاله رنگ اوست

Бедоғ нагзарад касе аз лолаи зор ӯ

بی داغ نگذرد کسی از لاله زار او