Хатат ки рафт дар бағали ҳолаи моҳи азу

خطت که رفت در بغل هاله ماه ازو

Пӯшидааст каъбаи пилос сиёҳи азу

پوشیده است کعبه پلاس سیاه ازو

Ман бастаам лаби тамаъ , аммонигор ман

من بسته ام لب طمع، اما نگار من

Дорад даҳони бӯсаи фиребӣ ки оҳи азу !

دارد دهان بوسه فریبی که آه ازو!

Ишқи Карим соя фикандааст бар сарат

عشق کریم سایه فکنده است بر سرت

Ҳар орзӯ ки мекашадат дил , бихоҳ азу

هر آرزو که می کشدت دل، بخواه ازو

Боғу баҳори чашму дили қонеъ ман аст

باغ و بهار چشم و دل قانع من است

Саҳрои содае ки наравед гиёҳи азу

صحرای ساده ای که نروید گیاه ازو

Зулфат ба машк агар рақам бандагӣ кашад

زلفت به مشک اگر رقم بندگی کشد

Он хӯн гирифта кист ки хоҳад гувоҳи азу ?

آن خون گرفته کیست که خواهد گواه ازو؟

То ҷилва дод қади қиёмати хиром ро

تا جلوه داد قد قیامت خرام را

Омад ҳазор мункири маҳшар ба роҳи азу

آمد هزار منکر محشر به راه ازو

Дар дудмони хомаи соиб наҳуфта аст

در دودمان خامه صائب نهفته است

Барқӣ ки рӯй сафҳа шавад ҳамчуи моҳи азу

برقی که روی صفحه شود همچو ماه ازو