Аз гирди хат гирифта мабод офтоби ту

از گِرد خط گرفته، مباد آفتاب تو

Чандон ки хок ӯст равони боди оби ту

چندان که خاک اوست روان باد آب تو

Хуштар буд зи бодаи срҷўши дигарон

خوش‌تر بود ز باده‌ی سرجوش دیگران

Дар интиҳои хат май по дар рикоби ту

در انتهای خط می پا در رکاب تو

Вақти заволи сояи хуршед кам шавад

وقت زوال، سایه خورشید کم شود

Чун сояи дори гашти зи хати офтоби ту ?

چون سایه‌دار گشت ز خط آفتاب تو

Хат гарчи пардаи сӯз ҳиҷобаст ҳасан ро

خط گرچه پرده‌سوز حجاب است حسن را

Аз хат фузуд пардаи шарму ҳиҷоби ту

از خط فزود پرده شرم و حجاب تو

Зон лаъли обдори хушам бо ҷавоби хушк

زان لعل آبدار خوشم با جواب خشک

Чун об зиндагӣаст гуворои сароби ту

چون آب زندگی است گوارا سراب تو

Аз мо мапуаш суҳбати шабро ки ме занад

از ما مپوش صحبت شب را که می‌زند

Хамёзаи мавҷ аз лаб ҳамчун шароби ту

خمیازه موج از لب همچون شراب تو

Ҳаргиз набӯд расми турои хоби субҳгоҳ

هرگز نبود رسم تو را خواب صبحگاه

Моро ба сад хаёл фикандааст хоби ту

ما را به صد خیال فکنده است خواب تو

Кӯтоҳтар буд зи шаби васли ошиқон

کوتاهتر بود ز شب وصل عاشقان

Рӯзи ҳисоб бар ситам бе ҳисоби ту

روز حساب بر ستم بی حساب تو

Ман нестам ҳарифи забонат , магари занам

من نیستم حریف زبانت، مگر زنم

Аз бӯсаи меҳр бар лаби ҳозрҷўоби ту

از بوسه مُهر بر لب حاضر جواب تو

Дар пардаи сӯхт рӯй ту ҳар ҷои дилӣ ки буд

در پرده سوخت روی تو هر جا دلی که بود

эй вой агар ба як тараф уфтад ниқоби ту

ای وای اگر به یک طرف افتد نقاب تو

Соиби зи кимиёии саодат ғанӣ шавад

صائب ز کیمیای سعادت غنی شود

Ҳар кас расидааст ба фикри савоби ту

هر کس رسیده است به فکر صواب تو