Аз бас ки саркашаст қад чун ниҳоли ту

از بس که سرکش است قد چون نهال تو

Дар оби ҳам нигун нанамояд мисоли ту

در آب هم نگون ننماید مثال تو

Аз ҳасан бемисол кунад ноз бар ҷаҳон

از حسن بی مثال کند ناز بر جهان

Ойӣнаи дилӣ ки пазиради мисоли ту

آیینه دلی که پذیرد مثال تو

Ҳар чанд бахти кӯтаҳу айёми норсост

هر چند بخت کوته و ایام نارساست

Навмед нестам зи умеди висоли ту

نومید نیستم ز امید وصال تو

Чандон ки дили фузуни шикании шӯхтар шӯй

چندان که دل فزون شکنی شوختر شوی

Гуё ки дар шикастани длҳости боли ту

گویا که در شکستن دلهاست بال تو

Дар сина заъфарон шавадаш решаи малол

در سینه زعفران شودش ریشه ملال

Ҳар кас ки бугзарад ба дил бе малоли ту

هر کس که بگذرد به دل بی ملال تو

Доим буд зи хӯни шафақи тозаи рӯ чу субҳ

دایم بود ز خون شفق تازه رو چو صبح

Нохун ба ҳар дилӣ ки расонади ҳилоли ту

ناخن به هر دلی که رساند هلال تو

Фардои ҳашари мояи ашк надомат аст

فردای حشر مایه اشک ندامت است

Имрӯзи хӯн ҳар ки нашуд поймоли ту

امروز خون هر که نشد پایمال تو

Ёрб чаҳ оташӣ , ки гулоб чакида шуд

یارب چه آتشی، که گلاب چکیده شد

Дар шишаҳои ғунчаи гул аз инфеъоли ту

در شیشه های غنچه گل از انفعال تو

Хуршед оядаш варақи шаста дар назар

خورشید آیدش ورق شسته در نظر

Чашмӣ ки шуд фирефтаи хату холи ту

چشمی که شد فریفته خط و خال تو

Дар ҷоми субҳ ва дар қадаҳ офтоб нест

در جام صبح و در قدح آفتاب نیست

Хӯнӣ ки ҳамчу шер набошад ҳалоли ту

خونی که همچو شیر نباشد حلال تو

Домони хоки парда домаст сар ба сар

دامان خاک پرده دام است سر به سر

То қисмати каманд ки гардад ғизоли ту

تا قسمت کمند که گردد غزال تو

Гар дигарон ба васли ту хўшўқт ме шаванд

گر دیگران به وصل تو خوشوقت می شوند

Соиби дилаш хушаст ба фикру хаёли ту

صائب دلش خوش است به فکر و خیال تو