Дар ҳеҷ парда нест , набошад навой ту

در هیچ پرده نیست، نباشد نوای تو

Олам параст аз ту ва холӣаст ҷои ту

عالم پُر است از تو و خالی است جای تو

Ҳар чанд коиноти гадоӣ дар тавонад

هر چند کائنات گدای در تو اند

Як офарӣда нест ки донад сарои ту

یک آفریده نیست که داند سرای تو

Тоҷу камар чу мавҷ ва ҳубобаст рехта

تاج و کمر چو موج و حباب است ریخته

Дар ҳар канорае зи муҳӣти сахои ту

در هر کناره‌ای ز محیط سخای تو

Ойӣнаи хона Эйаст пар аз офтобу моҳ

آیینه‌خانه‌ای است پر از آفتاب و ماه

Домони хоки тираи зи мавҷи сафои ту

دامان خاک تیره ز موج صفای تو

Ҳар ғунчаро зи ҳамди ту ҷузвӣаст дар бағал

هر غنچه را ز حمد تو جزوی است در بغل

Ҳар хор мекунад ба забонии санои ту

هر خار می‌کُند به زبانی ثنای تو

Як қатраи ашки сӯхта , як муҳра гул аст

یک قطره اشک سوخته، یک مهره گِل است

Дарёу кони назар ба муҳӣти сахои ту

دریا و کان نظر به محیط سخای تو

Хоки сияҳ ба коса намруд ме кунад

خاک سیه به کاسه نمرود می‌کند

Ҳар пашшае ки бол занад дар ҳавои ту

هر پشه‌ای که بال زند در هوای تو

Дар мушти хоки ман чаҳ буд лоиқи нисор ?

در مشت خاک من چه بود لایق نثار؟

Ҳам аз ту ҷони ситонаму созами фидои ту

هم از تو جان ستانم و سازم فدای تو

Омаст илтифоти куҳани хирқаи уқул

عام است التفات کهن خرقه عقول

Ташрифи ишқ то ба ки бахшад атои ту

تشریف عشق تا به که بخشد عطای تو

Ғайр аз ниёзу аҷз ки дар кишвар ту нест

غیر از نیاز و عجز که در کشور تو نیست

Ин мушти хоки тира чаҳ дорад сазои ту ?

این مشت خاک تیره چه دارد سزای تو؟

Умри абад ки Хизр буд сояи парвариш

عمر ابد که خضر بود سایه پرورش

Сарвӣаст паст бар лаби оби бақои ту

سروی است پست بر لب آب بقای تو

Соиб чаҳ заррааст ва чаҳ дорад фидо кунад ?

صائب چه ذره است و چه دارد فدا کند؟

эй сад ҳазор ҷони муқаддаси фидои ту

ای صد هزار جان مقدس فدای تو