Хомаш гуё буд чашми сухангӯии ту

خامش گویا بود چشم سخنگوی تو

Нуқтаи бисми аллоҳаст хол бар абрӯии ту

نقطه بسم الله است خال بر ابروی تو

Холи сияҳи фоми ту маркази ваҳдат буд

خال سیه فام تو مرکز وحدت بود

Доира касратаст силсилаи мӯии ту

دایره کثرت است سلسله موی تو

Наъл дар оташ наад бар варақи барги гул

نعل در آتش نهد بر ورق برگ گل

Шабнами осӯдаро шавқи гул рӯй ту

شبنم آسوده را شوق گل روی تو

Панҷа марҷон кунад шонаи шамшод ро

پنجه مرجان کند شانه شمشاد را

Аз дил хӯн гаштагон силсилаи мӯии ту

از دل خون گشتگان سلسله موی تو

Атса парешон кунад мағзи ғизолони чин

عطسه پریشان کند مغز غزالان چین

Гар ба хто бугзарад накҳати гесуии ту

گر به ختا بگذرد نکهت گیسوی تو

Пардаи гӯши маро чун варақ лола кард

پرده گوش مرا چون ورق لاله کرد

Аз сухани оташини лаъли сухангӯии ту

از سخن آتشین لعل سخنگوی تو

Гар набарди шамъи пеши партави рухсораи ?ут

گر نبرد شمع پیش پرتو رخساره ات

Шона кунад роҳи гум дар хами гесуии ту

شانه کند راه گم در خم گیسوی تو

Пардаи бегонагӣ чанд буд дар миён ?

پرده بیگانگی چند بود در میان؟

Сӯхтам , аз ҷайби гул чанд кашами буии ту ?

سوختم، از جیب گل چند کشم بوی تو؟

То асар аз моҳи нав бар варақ чарх ҳаст

تا اثر از ماه نو بر ورق چرخ هست

Қиблаи соиб буд гӯшаи абрӯии ту

قبله صائب بود گوشه ابروی تو