Нафас зулмоне намедорад муҳобо аз гуноҳ

نفس ظلمانی نمی دارد محابا از گناه

Нест парвои Тифли зангиро зи пистони сиёҳ

نیست پروا طفل زنگی را ز پستان سیاه

Аз ҳаво гиранд бе мағзони ҳадиси пуч ро

از هوا گیرند بی مغزان حدیث پوچ را

Каҳраборо май пурди чашм аз барои барги коҳ

کهربا را می پرد چشم از برای برگ کاه

намекунад дилро сияҳи нури чароғи орият

می کند دل را سیه نور چراغ عاریت

Нест мумкин шустани доғи клФ аз рӯй моҳ

نیست ممکن شستن داغ کلف از روی ماه

Зинҳор аз кунҷи азлати пои худ берун манеҳ

زینهار از کنج عزلت پای خود بیرون منه

Каз баҳо афтод Юсуф то бурун омад зи чоҳ

کز بها افتاد یوسف تا برون آمد ز چاه

Нест дар поёни умр аз раъшаи перонро гзир

نیست در پایان عمر از رعشه پیران را گزیر

Бар фурӯғ хеш меларзад чароғи субҳгоҳ

بر فروغ خویش می لرزد چراغ صبحگاه

Саҷдаи шукраш ба домон қиёмат ме кашад

سجده شکرش به دامان قیامت می کشد

Ҳар киро соиб шавад он тоқи абрӯи қиблаи гоҳ

هر که را صائب شود آن طاق ابرو قبله گاه